МАЛЬЧИК И ПЧЕЛА
Пошел мальчик в школу.
Ласково светило солнце, дул теплый ветер, шелестели травы.
– Не пойду в школу, поиграю на полянке!..
Увидел пчелу на цветке.
– Давай, пчела, поиграем!
– Мне некогда, мальчик, я собираю мед!..
– Сладкий мед я люблю, но ты еще успеешь его запасти. Давай лучше побегаем.
– Что ты, уже осень, я тороплюсь: скоро цветы завянут, земля покроется снегом, настанут морозы!
– Пусть выпадает снег, будем на салазках кататься, в снежки играть!
Рассердилась пчела:
– Жу-жу! Лентяев мы выбрасываем из своих ульев!
Мальчик испугался, спросил:
– Меня вы тоже выбросили бы?
– Жу-жу! — взвилась пчела и хотела ужалить мальчика.
Он замахал руками.
– Что ты, пчела, сердишься? Я ведь на минутку остановился… Тороплюсь!..
Пчела села на цветок, а мальчик побежал в школу.
ХҮБҮҮХЭН БА ЗҮГЫ
Хүбүүхэн һургуулида ошожо ябаба.
Наран уриханаар шарана, дулаахан һалхин һэбшээлнэ, үбһэ ногооной үнэр анхилна.
«Һургуулидаа ошохогүйб, энээхэн талмай дээрэ наадад гэхэм», – гэжэ хүбүүн һанаба. Тиигээд сэсэг дээрэ һууһан зүгые хаража:
– Наадаябди хоюулаа, зүгыхэн, – гэбэ.
— Шамтай наадаха забгүйб, хүбүүхэн, мёд суглуулжа байнаб, – гэбэ зүгы.
– Амтатай мёдто би дуратай юм, теэд тэрэнээ суглуул хашни хаана ошохо һэм. Мүнөө наадад гэе… – гэжэ хүбүүхэн аһалдаба.
– Яагаабши, намар болошоо ха юм, яаранаб, сэсэгүүд хагдаржа байна, газар дайда саһаар хушагдашахал, хүйтэн болохо! – гэжэ зүгы арсаба.
– Саһан орожо байг лэ, шаргаар һолжорхобди, саһаар наадахабди! – гэбэ хүбүүхэн.
Зүгы уурлажа:
– Жу-жу! Толтогүйшүүдые бидэнэр үүрһээн үлдэжэ гар гадагбди, – гэбэ.
Хүбүүн айжа:
– Намайе баһа үлдэжэ гаргаха байна гүт? – гэжэ һураба.
– Жу-жу! – гэжэ зүгы атиралдаад, хүбүүхэниие хадха хаяа һанаба.
Хүбүүхэн мэгдэжэ:
– Яагаабши, зүгыхэн, юундэ уурлабаш? Би ойро зуура тогтоо ха юмбиб… Яаранаб!.. – гээд, һургуули тээшээ шам дуун гүйшэбэ. Зүгы сэсэг дээрэ һууба.
Материалы предоставлены ОГБУК «Усть-Ордынская Национальная библиотека им. М.Н. Хангалова»
Нет комментариев