18
Негедир көздөрүм ачылбай , кирпиктерим бири бирине байланып тартып баратты. Кең дем ала капарсыз күндөй уйкуга кеттим. Таң агарып баратканда кимдир бирөө ойготкондой ойгонуп кеттим. Акырын таза абага чыгып кере жутуп тоо тарапка бет алдым. Балалык өткөн ,оюн күлкү жаңырып оюн курган эски изде басып бараттым. Бир кезде кичинекей балакай болсом ,азыркы күндө турмуштун азабын баштан өткөргөн көзгө муң , жүрөккө сагыныч ,кусалык баскан бир инсан басып баратты. Ар бир кадам чоң- чоң болуп арыш керет. Айыл ичи тыптынч , дале таттуу уйкудан ойгоно элек. Анча мынча арсылдап үргөн иттер болбосо дале короз кыйкыра элек экен. Тоо койнуна кире бергенде болгон үнүм менен бакырып алдым.
-Эхххеей - деп. Бирок мага тоскоол болгон эч ким жок эле. Өзүмө суроо салып кыйкырдым.
- Эхххеей мен киммин , жөн гана таңкы жел кайдадыр алып учуп жаткандай болду. Жерди бекем кучактап ыйлап алдым . Тур деген да эч ким жок эле. Андан ары ата - энемдин бейиттин көздөй жол алдым . Эскирген боз топуракка чөгөлөп олтуруп көпкө үнсүз жашымды төгүп алдым. Эх өмүр кара канча жылдар агып өтсө да ,эстелик бетинде жайгашкан сүрөттө жапжаш жигит жана келиндин сүрөттү чапталган. Жанында мен картайып баратамын го. Ушунчалык неге шашылдыңар экен . Балаңар менин каарып баратканымды көрдүңөрбү ?Ушунчалык боору таш балаңар бар экенин сездиңер бекен. Жөн гана шолоктоп көз жаш төгүп турдум. Бирок баарын кайтарып ала албаган соң Куран окуп алакан жайып бата кылдым да коштошуп алдым , балким узактарга келбесем мени күтпөгүлө.. Мен адам болгондо кайтып келем. Күбүрөнүп алсыз кадам шилтеп үй тарапка жөнөдүм. Ошол убакта короз кыйкырып айыл элине жан киргендей козголуп калышыптыр. Келгенимде намаз окуп ,мени кайда кеткенимди билгендей жол күтүп турган экен.
- Келдиңби балам ? Башымды ийип гана жооп кылдым.
- Билем кайда барганыңды ,алдымдан түшүп жол баштап жөнөдү. Мына өмүрдүн баркын билбейт экенбиз. Бала кезде балабыз -деп. Жаштык кезде жашпыз -дейт экенбиз. Жаш өткөн соң тууган керек болуп калат экен. Убагында болсо баары өкүнүч жок болот эле . Азыраак бак сыяктуу эгилген алма ,өрүктөр тарапка эрчитип. Билесиңби сен эс тартканда көчүп келгенсиңер.
- Ооба билем .
- Ошондо эч нерсе жок болчу берки эки бала билбесе да сен билүүгө тийишсиң. Кимдин колунан тигилгенин.
- Атам тиккен , апам кармап берген болчу.
- Мына ушул бактарча жашабай кырчындай кезде кетип калышты. Ал эми бактардын сүрүн кара кечинде жалгыз чыксаң аралап жүрүүдөн коркосуң. Түшүндүңбү?
- Мм ооба - дедим. Кайрадан өзүмө суроо салды .
- Эмнени түшүндүң айтчы балам. Эмнени түшүнгөнүмдү айта албай дендароо боло түштүм ,бирок өзү улап кетти.
- Ээ балам бул сенин бала чагың болсо ,ата - энеден калган эстелик силерге. Көз алдыңа тартып турар ушул бактар. Алды мөмө бербей калыптыр картайып. Мына тирүү болгондо ушул дарактай силердин мандайынарда күлүп жайнап олтурмак. Жашоо экен да ,,өөх " - деп үшкүрүнүп алды. Бул менен мага көп сөздү жеткиргиси келди бирок менин маанисине жете албаганыма өкүндү көрүнөт . Жүр балам чай ичели да Капарга баралы ,андан ары Алайга алып кетем. Ал жак сенин киндик кан тамган жериң. Жакшы билбесең да керек . Кичинекей кезиңде көчүп келе беришкен . Аркасынан башымды жерге салып ээрчий келдим. Билгендей дасторкон даярдап бизди күтүп турушкан экен. Ар өз ою менен тынч гана тамактанып жаттык. Бир мезгилде бата берип ,
-Тилек бизди Капардын үйүнө жеткире сал балам. Тынчтыкты бузуп жиберди.
- Макул ата , машина даяр жүрүңүздөр -деп шыпылдай. Ушунчалык кичи пейил бала болгонун көрүп ичим жылып турду. Ал мен болсо сырттан эле келген адам болуп эч кошула албайм. Негедир бир күч алыстатып түртүп турат. Биз жете келгенде эбак туруп ,бизди күтүп жатышкан экен. Дароо эле ээрчише эки машина болуп жылып кеттик. Жол бою кубалашып келе жаткан эки машина биринен бири жарышып бараткандай улам биринен бири алдыга өтүп кайра арта калып кетет. Терезеге тигилген жаным , көзүмдөн эч нерсени жаза өткөрбөй тиктеп бараттым. Чынында көп сөз сүйлөгөн болушат ,эч кимисин тааныбай да калыпмын ,жөн гана баш ийкеген болом. Тоо бооруна жармашып бараткандай эле болот уюган чаң көккө сапырылып артыбыздан кууп жете албай калып кетет . Көркөмү келишкен тоо коюнуна батып , дүйнөм толуп баратты. Жол узак экени да билинбей жетип бардык. Барганда эле казанда кайнаган эт , тапканын коюп кенен кылып жайылган дасторкон , баарынан мага жакын көрүнгөнү чындыгында чучук эле. Мындай сыйга эми гана татыктуу болгондой боло түштүм. Баарына Сапардын тун баласы болот -деп тааныштырып жатышты. Мени көргөнүнө баары кубанычта экенин айтып улам мага түрдүү суроолорду узатып олтурушту. Кечке тапканын коюшуп коноктоп жатып кеч киргенде тарап кетишти ,ар өз үйлөрүнө. Баягы саналуу гана адамдар калдык. Мени ээрчите жүр балам сен туулган үйгө барабыз . Киндик каның тамган жер ушул Алай жергеси болот. Унутпай жүр -деп эрчитип жөнөдү. Чынында мен үчүн өмүрдөгү эң бактылуу күндөрүмдүн бири болду. Эскирген там , кароосуз калган . Уранды болуп көчүп , бир бурчунан карасаң ичинин баары көрүнүп турат. Ушунчалык эскирсе да эч ким оңдоп же жанына заңгыраган үй салбаптыр.
- Мына балам сен төрөлгөндө ушул жерде болушчу. Ыңаалаган үнүңдү жаңыртып , алгачкы абасын кере дем алып ,атаң , апаңа кубаныч тартуулап ушул жерде келгенсиң жарык дүйнөгө. Бул сенин киндик каның тамган жер. Эч ким энчилеп ала албады. Ордуна жаңыртып там салып, жалгыз башыңды соксойтуп көтөрүп жүрбөй үйлөн. Кааласаң өзүң тап ,болбосо биз жардам берели. Атаңдын рухун жаңыртып , изин өчүрбө балам. Мен барып намазымды окуп алайын . Ал сен эми сен жакшылап ,олтуруп ойлон - деди да басып кетти. Тагдыр ойго чөмүлүп эскирип чалдыбарга айланып бараткан тамды тиктеп көпкө олтурду. Ай төбөдөн көтөрүлүп дал Нарында өткөргөн жашоосун кайтарып тургандай тиктеп турду. Бала кезинен баштап азыркы күнгө чейин өткөргөн күндөрүн эстеп , талкаланган жаштыгына , өксүгөн өмүрүнө кайгырып турду. Эх дүнүйө мынчалык заалым болбосоң ээ. Мендеги тагдыр эч адамга туш келбесе экен . Көрсө дал ушул там урагандай тагдырым да урап калган тура -деп , үшкүрүнүп ,алсыз гана муздак жерге боюн уруп кулады
Кыдырбекова Макбурат Кожошовна
Москва 2019 .Май
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Комментарии 5