Предыдущая публикация
Җилләргә каршы. Повесть (3)
Әнисенең күзеннән яшь чыкмады, кызына караган килеш артка чигенә-чигенә урындыкка утырды, тик бер сүз дә дәшә алмады. Илгизә дә ишек төбендә баскан килеш урынында таптанды, әмма бераздан бу халәтеннән чыгып әнисенә:– Әни, нигә бер сүз дә дәшмисең? – дип, куркынып кына сорап куйды.Шунда гына әнисе сискәнеп китте, сикереп торып, әле бер, әле икенче әйбергә барып тотынды.– Менә бит, Аллаһының рәхмәте! Үз аякларың белән кайтып кердең. Өметемне өзмәдем мин, кызым, терелереңә ышандым. https://tulpar.info/articles/ch-chm-s-r/2024-07-17/r-ys-h-liullina-ill-rg-karshy-povest-3-3851363
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Комментарии 14
Унышлар сезгэ.