ЧАРО ДУЗДРО ЛАЪНАТ НАКАРДААСТ ?
ЧАРО ҚАТЪКУНАНДАИ СИЛАИ РАҲМРО ЛАЪНАТ КАРДААСТ ДАР ҚУРЪОН ?
=====================================
Қуръони карим мефармояд
فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِن تَوَلَّيْتُمْ أَن تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَكُمْ (22) أُولَٰئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَأَعْمَىٰ أَبْصَارَهُمْ (23) أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَىٰ قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا (24) إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلَىٰ أَدْبَارِهِم مِّن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى ۙ الشَّيْطَانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَأَمْلَىٰ لَهُمْ (25) سورة محمد
Пас оё агар ба ҳукумат (вазифа) расидед ҷуз ин (умед)аст ки дар замин фасод кунед ва пайванди хешовандонатонро бибуред ? (23)
Инон касоне ҳастанд ки Худованд лаънатшон кардааст
Пас (гӯшҳои ) ононро кар намуда ва чашмҳояшонро нобино кардааст (24)
Оё дар Қуръон андеша намекунанд ?
Ё бар дилҳояшон қуфлҳост ? (25)
(оятҳои-23-24-25-и сураи Муҳаммад)
_______ ______ _______
Андеша кун дар оятҳои Қуръони карим
Зинокорон бадтарин халқи Худо мебошанд дар дунё бо азоби дарднок (сангсор) кушта мешавад ва дар охират пзоби алиме дорад
Лекин Қуръон онро лаънат накардааст
Дузди аз гуноҳҳои кабира аст
Дузд худ муҷрим аст
Ва барои ин дасти дузд бурида мешавад
Лекин Қуръон дуздро лаънат накардааст
Лекин қатъкунандаи силаи раҳмро Аллоҳ таъоло фасодкунанда дар рӯйи замин ихонда лаънат кардааст
Бале Аллоҳ таъоло ӯро лаънат хондааст
Агар Аллоҳ таъоло бандаеро лаънат хонд яъне ӯро дар дунё қабл аз охират зиндон кард
Баракатро аз ҳаёти ӯ канда мекунад
Фарзандонаш ислоҳ намеёбанд
Саломатиро ҳаргиз намебинад
Ҳама аз вай мегурезанд
Аз молаш баракат канда мешавад
************************************************
ДАЛИЛҲО АЗ СУННАТИ НАБАВИИ ШАРИФ
(саллаллоҳу алайҳи ва саллам)
(1)
Аз модари муъминон Оиша (разиаллоҳу анҳо) омадааст ки гуфт
Паёмбари акрам (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфт
Раҳм бар Ъарш часпида аст ва мегӯяд
Ҳар касе силаи раҳм дорад Аллоҳ таъоло ӯро ба мақсадаш расонад
Ва ҳар касе силаи раҳмро қатъ кардааст Аллоҳ таъоло уро6аз ба мақсадаш расидан маҳрум кунад
(Саҳиҳи Муслим)
عن أمِّ المؤمنين عائشة رضي الله تعالى عنها قالت: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «الرَّحمُ معلَّقةٌ بالعرش تقولُ: مَن وصلني وصله اللهُ، ومَن قطعني قطعه اللهُ» (مسلم).
************************************************
(2)
Аз Абуҳурайра (разиаллоҳу анҳу) омадааст ки гуфт
Паёмбари акрам (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфт
Аллоҳ таъоло ҳангоме махулқотро офарид ва аз офариниши махлуқот фориғ шуд раҳм гуфт
Оё ин мақоми паноҳ бурдан аст назди ту аз қатъи силаи раҳм ?
Гуфт бале оё рози нести ки бирасам ҳарки туро расид ва қатъӣ кунам ҳарки туро қатъ кард ?
Гуфт бале эй Парвардигори ман !
Гуфта туро ончи хости
Паёмбари акрам (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфт бихонед қавли Аллоҳ таъолоро ки гуфтааст
وعن أبي هريرة رضي الله تعالى عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «إنَّ الله خلَق الخلْقَ، حتى إذا فرغ من خلقِه قالتِ الرَّحِمُ: هذا مقامُ العائذ بك من القطيعة، قال: نعَم، أمَا تَرضَيْنَ أن أصِل مَن وصلَكِ، وأقطعَ مَن قطعَكِ؟ قالت: بلى يا ربِّ، قال: فهو لكِ»، قال رسول الله صلى الله عليه وسلَّم: «فاقرؤوا إن شِئتُمْ: {فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَكُمْ}[محمد: 22]»؛ (البخاري ومسلم، واللفظ للبخاري).
************************************************
(3)
Ва аз Нафеъ ибни Ҳориси Сақафӣ Абубакра (разиаллоҳу анҳо) омадааст ки гуфт
Паёмбари акрам (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфт
Ҳар гуноҳе ҷазояш дар охират дода мешавад магар фоҳишагӣ ва қатъ кардани силаи раҳм
(Соҳибони ин ду гуноҳ аввал ҷазояшонро дар дунё мегиранд)
(Сунани Тирмизи)
(Албони ҳадисро саҳиҳ гуфтааст)
وعن نفيع بن الحارث الثقفي أبي بكرة رضي الله تعالى عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «ما من ذنبٍ أجدرُ أن يعجِّلَ اللَّه لصاحبه العُقوبةَ في الدُّنيا مع ما يدَّخر له في الآخرة -من البغيِ، وقطيعةِ الرَّحم»؛ (الترمذي)، وصححه الألباني.
************************************************
(4)
Ва аз Абдурраҳмон ибни Авф (разиаллоҳу анҳу )омадааст ки гуфт
Паёмбари акрам (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфт
Аллоҳ таъоло мефармояд
Ман Раҳмон мебошам ва он раҳм мебошад
Ҳар касе силаи раҳмро анҷом диҳад ӯро бо сомон хоҳам расонид
Ва ҳар касе қатъи силаи раҳм кунад
(Сунани Абудовуд)
(Албони ҳадисро саҳиҳ гуфтааст)
وعن عبدالرحمن بن عوف رضي الله تعالى عنه قال: قال رسولُ الله صلى الله عليه وسلم: «قال الله: أنا الرَّحمن، وهي الرَّحِم، شققتُ لها اسمًا من اسمي، مَن وصلها وصلتُه، ومن قطعها بتتُّه»؛ (أبو داود، وصحَّحه الألباني).
***********************************************
(5)
Ва аз Абуҳурайра (разиаллоҳу анҳу) омадааст ки гуфт
Паёмбари акрам (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфт
Ҳар касе ба Аллоҳ ва рӯзи қиёмат имон дошта бошад меҳмононро икром кунад
Ҳар касе ба Аллоҳ ва рӯзи қиёмат имон дошта бошад силаи раҳм кунад
Ҳар касе ки ба Аллоҳ ва рӯзи қиёмат имон дошта бошад ё сухани накӯ бигӯяд ё хомуш бошад
(Саҳиҳи Бухори)
عن أبي هريرة رضي الله تعالى عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «من كان يؤمن بالله واليومِ الآخر فليُكرِم ضيفَه، ومن كان يؤمن بالله واليومِ الآخر فليصِل رحمه، ومن كان يؤمن بالله واليومِ الآخر فليقل خيرًا أو ليصمت(البخارى)
************************************************
(6)
Ва аз Абдуллоҳ ибни Салом (разиаллоҳу анҳу) омадааст ки гуфт
Паёмбари акрам (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфт
Эй мардум саломро паҳн кунед ва ба мардум таъом бидиҳед ва силаи раҳм кунед ва намоз бихонад шабона ҳангоме ки мардум дар хоб ҳастанд
Ва биҳиштҳои Парвардигоратонро салом гуфта ворид шавед
(Сунани Ибни Моҷаҳ)
(Албони ҳадисро саҳиҳ гуфтааст)
عن عبدالله بن سلَام رضي الله تعالى عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «يا أيُّها النَّاس، أفشُوا السَّلام، وأطعِموا الطَّعام، وصِلوا الأرحامَ، وصَلُّوا باللَّيل والنَّاسُ نيام، تدخلوا الجنَّةَ بسَلام»؛ (ابن ماجه، وصححه الألباني)، يبيِّن الرسول صلى الله عليه وسلم أسبابًا لدخول الجنة دارِ المتقين؛ وهي السَّعي إلى إطعام الغير، وفي هذا فضل للصَّدقة وحث عليها، وصِلة الأرحام، وسلوك كل الطرق التي تؤدِّي إليها، والصلاة بالليل والناس نيام؛ لأنَّها من سُبل الإخلاص؛ لعدم اطلاع الناس على العمل.
************************************************
(7)
Аз Абуҳурайра (разиаллоҳу анҳу) омадааст ки гуфт
Паёмбари акрам (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфт
Ҳар касе хоҳад ки рузии фаровон дошта бошад ва умри дароз бинад силаи раҳм кунад
(Саҳиҳи Бухори)
(Саҳиҳи Муслим)
عن أبي هريرة رضي الله تعالى عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «مَن سرَّه أن يُبسَط له في رزقه، وأن يُنسأ له في أثرِه، فليَصِل رَحِمَه»؛ (البخاري ومسلم)، وفي شرح الحديث الشريف قال الشيخ ابن جبرين رحمه الله تعالى: "وذلك أنَّ الله سبحانه يجازي العبد من جنس عمله؛ فمَن وصَل رحمه وصل الله تعالى أجَلَه ورزقه، وصلًا حقيقيًّا، وضده: مَن قطع رحمه، قطَعه الله تعالى في أجَلِه وفي رزقه".
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Нет комментариев