ЖЕҢИШ ЫЙМАНДУУЛАРДЫКЫ
Жеңиш ыймандуулардыкы
Пайгамбарбыз саллаллаху алейхи васаллам сахабаларына:
“Навфал бин Хувайлид тууралуу ким эмне билет?” – деп сурады.
Хазрети Али алдыга чыгып: “Йа, Расулуллах! Аны мен өлтүрдүм”,
– деди. Бул кабарга абдан кубанган сүйүктүү Пайгамбарыбыз:
“Аллаху таала ал тууралуу кылган дубамды кабыл кылды”,
– деди.
Умаййа бин Халафтын өлтүрүлгөнүн айтышканда дагы
абдан кубанып: “Алхамдулиллах! Аллаху таалага шүгүр.
Раббим кулун колдоду, дининин мартабасын көтөрдү”, – деп
айтты.
Пайгамбарыбыз алейхиссалам Абу Жахл тууралуу: “Абу Жахл
эмне болду экен? Ким барып көрөт?” – деп, өлгөн адамдардын
ичинен аны издөөгө буйрук кылды. Аны издеп таба алышпады.
Пайгамбарыбыз: “Издегиле, ал тууралуу айтчу сөзүм бар. Эгер
аны тааный албасаңар тизесиндеги жаранын изине карагыла.
Бир күнү ал экөөбүз Абдуллах бин Жуд’андын үйүндө конокто
болчубуз. Экөөбүз да жаш болчубуз. Мен андан бираз улуу
болчумун. Кысылып калганда аны түрттүм. Ал тизелеп кулап
түштү. Бир тизеси жараланды жана ошол жаранын изи кеткен
эмес”, – деп айтты. Ошондон кийин Абдуллах ибни Мас’уд Абу Жахлды издей
кетти. Аны жарадар абалда таап, тааныды. “Абу Жахл сенсиңби?”
– деди. Моюнун буту менен басып, сакалынан кармап тартты да:
“Эй, Аллаху тааланын душманы! Аллаху таала сени акыры кор
кылдыбы?” – деди. Абу Жахл: “Мени эмнеге кор кылсын. Эй,
койчу! Аллах сени кор кылсын. Сен чыгуу абдан кыйын болгон
бийик жерге чыгыптырсың! Сен мага бугун жеңиш ким тарапта
экенин айтчы”, – деди. Ибни Мас’уд хазиреттери: “Жеңиш Аллах
жана Расулу тарабында”, – деп айтты. Абу Жахлдын туулгасын
чечип: “Эй, Абу Жахл! Мен сени өлтүрөмүн”, – деди. Абу Жахл:
“Сен коомуңдун улуусун өлтүргөндөрдүн алгачкысы эмессиң.
Бирок, чынын айтсам, сенин мени өлтүрүшүң мага абдан оор келет.
Жок дегенде моюнуму көкүрөгүмө жакын кес да башым айбатуу
болуп көрүнсүн!” – деп, куфурун, текебердигин канчалык чектен
ашканын көрсөттү.
Ибни Мас’уд Абу Жахлдын башын өзүнүн кылычы менен
кесе албагандыктан Абу Жахлдын кылычы менен кесип, курал-
жарактарын, соотун, туулгасын жана башын алып келип,
Пайгамбарыбыздын алдына койду. “Эне-атам сизге курман болсун
йа, Расулуллах! Бул Аллаху тааланын душманы Абу Жахлдын
башы”, – деди. Сүйүктүү Пайгамбарыбыз: “Аллахтан башка
илах жок”, – деди. Анан ордунан туруп, сахабалары менен бирге
Абу Жахлдын жансыз денесине барып: “Аллаху таалага шүгүр,
сени маскара жана кор кылды. Эй, Аллахтын душманы! Сен
бул үммөттүн фараону элең”, – деди. Анан: “Йа, Раббым! Мага
берген убадаңды аткардың”, – деп, Аллаху таалага шүгүр кылды.
Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам жарадар болгон
сахабалардын жараларын таңууну буюрду. Шейит болгондорду
тактады. Мухажирлерден алты, ансардан сегиз болуп, жалпы он
төрт киши шейит болгон эле. Баарынын ыйык рухтары Бейишке
учса, Ислам нурун өчүрүүгө аракет кылган мушриктерден жетмиш
киши өлтүрүлдү жана ошончосу туткунга алынды.
Расулуллах алейхиссалам жеңишти сүйүнчүлөө үчүн Абдуллах
бин Раваха менен Зайд бин Харисаны Мадинага жолдоду.
Пайгамбарыбыз алейхиссалам шейиттердин жаназа намазын
окутуп, жерге берди.
Мушриктердин өлүктөрүнүн жыйырма төртүн кудукка,
калгандарын болсо чуңкурга ыргытып, көмүп салышты. Ааламдардын мырзасы ардактуу сахабалары менен кудуктун
башына келип: “Эй, кудукка ыргытылгандар!” – деп айткандан
кийин өлтүрүлгөн мушриктердин аттарын атасынын аттары менен
атап: “Эй, Утба бин Рабиа! Эй, Умаййа бин Халаф! Эй, Абу Жахл
бин Хишам!... Силер Пайгамбарыңарга каршы кандай жаман
коом элеңер. Силер мени жалганчыга чыгардыңар, башкалар
болсо тастыктап, ырастады. Силер мени шаарыман, мекенимен
чыгардыңар. Башкалар болсо мага эшиктерин ачып, кучагын
жайды. Силер мени менен согуштуңар, башкалар болсо мага
жардам берди. Раббим убада кылган нерсеге жеттиңерби? Мен
Раббим убада кылган жеңишке жеттим”, – деди.
ХазретиОмар: “Йа, Расулуллах! Өлүктөргө айтып жатасызбы?”
– деп сурады. Расулуллах алейхиссалам жооп катары: “Мени чын
пайгамбар кылып жиберген Раббим үчүн айтып жатамын, силер
мени алардан жакшыраак уга албайсыңар. Бирок, алар жооп бере
алышпайт”, – деди.
Мушриктер согуш майданынан качып, өздөрү менен алып
келген заттардын баарын таштап кетишти. Булардын баарын
мусулмандар олжо кылып алды. Пайгамбарыбыз алейхиссалам
олжолорду Бадр казатына катышкандардын бардык сахабаларга
бөлүп берди.
Ошол тапта жеңишти сүйүнчүлөө үчүн жиберилген Абдуллах
бин Раваха менен Зайд бин Хариса Мадинага жакындап калышкан
болчу. Күндөрдөн Жекшенби таңы болчу. Акик деген жерге жетип
келишкенде айрылышты. Абдуллах бин Раваха бир жактан, Зайд
бин Хариса башка жактан Мадинага кирип барышты. Үймө-үй
жүрүп, жеңишти кабарлашты. Пайгамбарыбыздын акыны болгон
Абдуллах бин Раваха (радыйаллаху анх):
«Сүйүнчү!
Сүйүнчү! Эй Ансарлар жамааты
Аман-эсен Аллахтын Пайгамбары.
Мушриктер өлтүрүлүп туткундалды.
Кармалды алдыңкы башчылары,
Рабиа менен Хажаждын да балдары
Өлтүрүлдү, чуңкурда баары калды.
Абу Жахл, Амр бин Хишамдар да
Өлтүрүлүп жазасын ылайык алды.
Сүйүнчү! Эй Ансарлар жамааты Жеңип чыкты Аллахтын Пайгамбары», - деп болгон үнү менен
сүйүнчүлүү кабарды билдирди. Хазрети Асым бин Адий: “Эй,
Ибни Раваха! Айткан сөздөрүн чынбы?” – деп сурады. Абдуллах
бин Раваха: “Ооба, валлахи чын. Иншаллах этең Расулуллах дагы
колдорунан байланган туткундар менен бирге келет!” – деди.
Ал күнү сүйүктүү Пайгамбарыбыздын кызы Хазрети Рукаййа
кайтыш болгон эле. Күйөөсү Хазрети Осман жаназа намазын
окуган эле. Ушул кайгынын артынан келген жеңиш кабары аларды
бираз болсо дагы көңүлүн көтөрдү.
Пайгамбарыбыз саллаллаху алейхи васаллам сахабалары
менен Бадр жеңишин ихсан кылган Аллаху таалага шүгүр кылып,
шүгүр саждасын орундагандан соң Мадина-и мунаввараны карай
туткундар менен бирге жолго аттанышты.
Андан мурун сүйүнчүлүү кабарды берген Абдуллах бин
Раваха менен Зайд бин Хариса Бадр казатында болуп өткөн окуялар
жана кимдердин шейит болгону тууралуу айтып беришкен эле.
Мадинада калган жаш балдар, аялдар, кызматкерлер жеңиштен
улам абдан кубанышты. Пайгамбарыбызды тосуп алууга
чыгышты. Шейит болгондордун ичинде Хариса бин Сурака да бар
эле. Хазрети Сураканын энеси Раби уулунун көлмөдөн суу ичип
жаткан жеринде бир душман окуна учуп, шейит болгонун уккан
болчу. Раби энебиз бул кабарды укканда: “Расул алейхиссалам
келмейинче уулум үчүн ыйлабайм. Мадинага келген соң өзүнөн
сурайм. Эгер уулум Бейиште болсо такыр ыйлабайм. Жок эгер
Тозокто болсо көздөрүмөн жаштын ордуна кандар төкөм”, – деген
болчу.
Сүйүктүү Пайгамбарыбыз ардактуу сахабалары менен
Мадинага келгенде Раби жанына барып: “Энем-атам сизге курман
болсун йа Расулуллах! Уулум Харисге болгон энелик махабатымды
билесиз. Шейит болуп, Бейишке кирди бекен? Андай болсо сабыр
кылайын. Эгер андай болбосо көзүмөн кандуу жаштарды төгөйүн”,
– деди. Сүйүктүү Пайгамбарыбыз ага: “Эй, Умму Хариса! Сенин
уулуң бир эмес, бир канча Бейиште. Анын орду Фирдавста”, –
деп сүйүнчүлүү кабарды айтты. Мындан улам Раби: “Эми уулум
үчүн ыйлабайм”, – деди. Пайгамбарыбыз бир идиште суу сурады.
Мээримдүүлүк кылып, ыйык колун сууга батырды. Бул сууну
Хазрети Харисанын энеси менен карындашына ичирди. Айрыкча
бул сууну алардын баштарына, жүздөрүнө сүрттү. Ал күндөн баштап Раби жана кызынын жүздөрү өтө нурдуу, өмүрлөрү узак
болду.(УЛАНДЫСЫ БАР)
____________
эртенки тема(жеңиш ыймандуулардыкы уландысы)
_________________
"Хазрети Мухаммад алайхиссаллам өмүрү"китебинен
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Нет комментариев