(Уландысы)
Жарашыктуу күлкүсү жүзүнө көрк берген "айлуу түндүн" коногунун жүзү бир заматта өзгөрүп, колунан оюнчугун жулдуруп ийген наристеден бетер оор улутуна, эмелеки шаңдуу каткырыгы тыйылып, кудум апасына таарынган жаш балача, эки тизесин кучактай сууга тигилип олтура кетти.
Туура эмес бир нерсе сүйлөдүмбү не?
Э жоок... Бар кирчи үйүңө калтырабай! Сен айтпасаң да кирем ой, сенин айыңдан калтырадым калтырасам, менин тамашама күлмөк тургай, менин бары жогум менен иши жоктой түр көрсөттү. Бүрүшкөн жаш кыздын сыртынан карап туруп, жаралуу кушту элестеттим, эмнегедир ошол кушту коргогум, кучагыма алып соорткум келди.
Бирок бир кадам да жакындашууга даабай турдум, коркпойсуңбу не жалгыз, мен кире берейинби? Үн сөзсүз гана башын бир ааз ийкемиш эткенинен менин аракеттеримден майнап чыкпасына көзүм жете, кылчактай карап үйгө бет алдым.
Бир үйдүн жалгыз баласы болгондугумданбы, же болгон мүнөзүмбү жалкоо, эрке өстүм. " ак кол болуп чоңоймок болдуң" деп кейиген атам мени кара жумушка көндүрмөк максатында айылга, бир тууган агасынын үйүнө жөнөткөн. Чөп чабык, чөмөлө, чатырда уктамай, чиркейге таланмай, эми болсо минтип времянка курмай.
Өмүрү чалгы эмне, ылай, күала эмне, түнкүсүн дааратканага сыртка чыкмак, айтор алгач келгенимде качып кетким келип, атам менен телефондон жүз ирет урушуп, жүз ирет табышып жүрүп, эми мына көнөйүн деп калган убагым.
Бүгүн да эч шылтоосуз, уйку себепсиз качып, суунун жээгине келдим, элеңдей улам артымды карап, " айлуу түндүн коногун" сырдуу маектешимди күттүм.
(Уландысы бар)
Автор: Бердимуратова Айжамал Поэзия- Ордосу "көркөм -адабий" коомдук бирикмесинин мүчөсү.
Присоединяйтесь к ОК, чтобы посмотреть больше фото, видео и найти новых друзей.
Комментарии 10