წამოვუდგე ფეხზე ქართველ ემიგრანტებს,
ჩვენი ქვეყნის დედა-ბურჯი ვადღეგრძელო,
ვინც წლებია, ქართულად ვერ გაიმარტეს.
ვის გულშიაც სახლობს მხოლოდ დიდი სევდა,
უჭირს,მაგრამ მაინც გააქვს ბოლოს ლელო,
ვადღეგრძელო შვილებისთვის მკვდარი დედა,
ვინაც მხრებზე მოიკიდა საქართველო.
ვინც სამშობლოს ვერ ესწრება,მაისობას,
გაუმარჯოს იმ ემიგრანტ,ქართველ დედას,
ვინც ვერ ხედავს შვილიშვილთა ყვავილობას,
დაღლილია,მაგრამ უძლებს დარდს და სევდას.
ვისაც ლუკმა არ გადასდის ხშირად ყელში,
შვილებისკენ როს გაურბის მას გონება,
შერყეული ჯანმრთელობა შერჩა ხელში,
გულს უკაწრავს წარსულისა მოგონება.
გაუმარჯოს სულის ტკივილს,მონატრებას,
გაუსაძლისს,რომელსაც არ უჩანს ბოლო,
დედას, ვინც ვალმოხდილი დაუბრუნდება,
ოჯახსა და მონატრებულ საქართველოს.
Присоединяйтесь к ОК, чтобы посмотреть больше фото, видео и найти новых друзей.
Комментарии 33
წამოვუდგე ფეხზე ქართველ ემიგრანტებს,
ჩვენი ქვეყნის დედა-ბურჯი ვადღეგრძელო,
ვინც წლებია, ქართულად ვერ გაიმარტეს.
ვის გულშიაც სახლობს მხოლოდ დიდი სევდა,
უჭირს,მაგრამ მაინც გააქვს ბოლოს ლელო,
ვადღეგრძელო შვილებისთვის მკვდარი დედა,
ვინაც მხრებზე მოიკიდა საქართველო.
ვინც სამშობლოს ვერ ესწრება,მაისობას,
გაუმარჯოს იმ ემიგრანტ,ქართველ დედას,
ვინც ვერ ხედავს შვილიშვილთა ყვავილობას,
დაღლილია,მაგრამ უძლებს დარდს და სევდას.
ვისაც ლუკმა არ გადასდის ხშირად ყელში,
შვილებისკენ როს გაურბის მას გონება,
შერყეული ჯანმრთელობა შერჩა ხელში,
გულს უკაწრავს წარსულისა მოგონება.
გაუმარჯოს სულის ტკივილს,მონატრებას,
გაუსაძლისს,რომელსაც არ უჩანს ბოლო,
დედას, ვინც ვალმოხდილი დაუბრუნდება,
ოჯახსა და მონატრებულ საქართველოს.
ამ
როდესაც ტკბილად ჩაფიქრებულს
"რაზე ფიქრობ?" და უპასუხებ "არაფერზე".
იმ არაფერს გაუმარჯოს
რომელიც სხვისთვის არაფერია,
შენთვის კი ყველაფერი.http://youtu.be/is_HOg6tjfQ
გაუსაძლისს,რომელსაც არ უჩანს ბოლო,
დედას, ვინც ვალმოხდილი დაუბრუნდება,
ოჯახსა და მონატრებულ საქართველოს.
ან უცხო მიწაზე ცხოვრება მინდოდა,
უჩემოდ არიან თითქმის დაზრდილები,
რამდენჯერ სიმწრისგან ცრემლები მცვიოდა.
ვინა სთქვა, არ მიყვარს მე ჩემი მამული,
მისი ცა ფირუზი,ზურმუხტი მთა-ბარი,
მე მასზე უზომოდ ვარ შეყვარებული,
ეს არის ყველაზე,ყველაზე მთავარი.
ვინა სთქვა, რომ სხვისი მიწა მირჩევნია,
ჩემს მიწას მადლიანს,პატარა სამოთხეს,
სულს ხომ მონატრების კვალი ამჩნევია,
რამდენჯერ ტირილით გული მოვიოხე.
დაფიქრდით, ნუ მატკენთ გულს ისეც მტკივა და
ნუ მეტყვით,რომ ნებით დავტოვე შვილები,
ვფიცავარ, ცრემლები ღვარ-ღვარად მდიოდა,
როცა მაცილებდნენ ჭრელ-ჭრულა მინდვრები.
ვინა სთქვა,მითხარით,რომ ბედნიერი ვარ,
სამშობლოს არ ვნატრობ,რაიმე მახარებს,
ამდენი დარდისგან დაღლილი დავდივარ,
მე ჩემი ქვეყანა მტკივა და მადარდებს.
ვინა სთქვა, ეს იძულებითი არ იყო,
არ მცივა, ან მათბობს სხვა ქვეყნის ივლისი,
ნეტავი ასეთი შორს მაინც არ იყოს,
ამ სალერნოდან , ის ჩემი ქუთაისი .
სადაც ნიჩბები მუდამ სველია,
ჩემში მიცურავს თვით დროის წამი,
ახლა ნაპირთან მელოდებიან.
ტალღებს წავართვი მე მათთან ზავი
და ლექსს სტროფები არ ელევიან,
მე აღარ ვფიქრობ, რომ გავა ხანი
და წრფელს, მიწაზე არ დამხვდებიან.
დრო ისევ გადის, თუმც წუთებს არ ვთვლი,
რადგან სიცოცხლე ბევრად მეტია,
უკვე ნაპირთან, მე ვხედავ არ წვიმს
და მზის სხივებიც მეგებებიან.
მეგობრებოოოო,, სიყვარულს და სიხარულს სულ თქვენთან ეფრინოს! სიყვარულს და მეგობრობას თქვენთვის კარი არ ჩაეკეტოს! მოდით და წრფელი გულით ჩვენ მეგობრობას გაუმარჯოოს!! რაღაცა მინდა გაჩუქოთ ჩემი, მაგრამ უჩემოდ ვერ დაინახავთ, გაინტერესებთ? რას გჩუქნით ასეთს?? გულია
მეგობრებოოოო,, სიყვარულს და სიხარულს სულ თქვენთან ეფრინოს! სიყვარულს და მეგობრობას თქვენთვის კარი არ ჩაეკეტოს! მოდით და წრფელი გულით ჩვენ მეგობრობას გაუმარჯოოს!! რაღაცა მინდა გაჩუქოთ ჩემი, მაგრამ უჩემოდ ვერ დაინახავთ, გაინტერესებთ? რას გჩუქნით ასეთს?? გულია
მიყვარხართ..