Предыдущая публикация
თუმცა ლიდერობის არ ვარ მოყვარული,
იმ სისხლს გეფიცები გულში, რომ ხმაურობს,
ჩემი იდეაა, არ მაქვს მოპარული...
ღამე დავამშვენე ფიქრთა მანდილებით,
ვარსკვლავს ვეღარ ვატევ ამ წვიმიან ცაზე,
სიტყვებს რა გამოლევს _ შენთან სასაუბროს,
თუ ვერ მოგისწარი ავადევნებ ქარებს!
Присоединяйтесь к ОК, чтобы посмотреть больше фото, видео и найти новых друзей.
Комментарии 51
თუმცა ლიდერობის არ ვარ მოყვარული,
იმ სისხლს გეფიცები გულში, რომ ხმაურობს,
ჩემი იდეაა, არ მაქვს მოპარული...
ღამე დავამშვენე ფიქრთა მანდილებით,
ვარსკვლავს ვეღარ ვატევ ამ წვიმიან ცაზე,
სიტყვებს რა გამოლევს _ შენთან სასაუბროს,
თუ ვერ მოგისწარი ავადევნებ ქარებს!
მზე არ სუფევს ცის კამარაზე,
სიო არ დაჰქრის, ტყე არ კრთება
სასიხარულოდ....
უსიყვარულოდ არ არსებობს
არც სილამაზე,
არც უკვდავება არ არსებობს
უსიყვარულოდ.
მაგრამ სულ სხვაა სიყვარული
უკანასკნელი,
როგორც ყვავილი შემოდგომის
ხშირად პირველს სჯობს,
იგი არ უხმობს ქარიშხლიან
უმიზნო ვნებებს,
არც ყმაწვილურ ჟინს, არც ველურ ხმებს
იგი არ უხმობს...
და შემოდგომის სიცივეში
ველად გაზრდილი,
ის გაზაფხულის ნაზ ყვავილებს
სულაც არა ჰგავს...
სიოს მაგივრად ქარიშხალი
ეალერსება
და ვნების ნაცვლად უხმო ალერსს
გარემოუცავს.
და ჭკნება, ჭკნება სიყვარული
უკანასკნელი,
ჭკნება მწუხარედ, ნაზად, მაგრამ
უსიხარულოდ.
და არ არსებობს ქვეყანაზე
თვით უკვდავება,
თვით უკვდავებაც არ არსებობს
უსიყვარულოდ!...
ЗОЛОТОЙ ТЫ
ЧЕЛОВЕЧЕК!!!
Я Тебе же
...ЕщёЗОЛОТОЙ ТЫ
ЧЕЛОВЕЧЕК!!!
Я Тебе желаю
МНОГО, МНОГО, МНОГО СЧ@СТЬЯ! ....
Для тебя,
http://www.playcast.ru/uploads/2015/08/31/14890902.gifДля тебя,
http://www.playcast.ru/uploads/2015/08/31/14890902.gifმაგარია!
პასუხი
К
მაგარია! 1
პასუხი
ზღაპარ იყო...ზღაპარ იყო..
შემოდგომა დამდგარიყო...
ვნება, მეხად დაცემული,
ცეცხლის სვეტად დამდგარიყო!
როგორც უცბად აალდა და
ისე უცბად ჩამქრალიყო...
სიყვარული ვეძებე და
ვერ ვიპოვე, არსად იყო!
ერთი ბიჭი ცისთვალება
უგზო-უკვლოდ გამქრალიყო,
მისგან ნაბოძები ტრფობა
თოვლის ფიფქად დამდნარიყო...
შენი სუნთქვა აღარ მესმის,
სულში შიში ჩამდგარიყო.
მოფერებას გევედრები,
გული დარდით აღარ იყო.
მკერდში მძლავრად ჩამიკარი,
ისე, როგორც სიზმრად იყო!
წვიმა სევდად მოსული და
ტანჯვის გუბედ დამდგარიყო.
გრძნობის ნავით შემოვცურე,
ნაპირები აღარ იყო...
მონატრებას ვერ გავუძლებ!
დამარიგე, თქვი რა გიყო?
თქვი, რომ აღარ გიყვარვარ და
ზღაპარ იყო...ზღაპარ იყო...