ТУГАН АВЫЛЫМ-ГОМЕР БИШЕГЕМ
Без утырткан ап-ак каеннар да,
Картайганнар, безгә тиңләшеп.
Яшел яфракларын лепердәтеп,
Калалар күк безгә эндәшеп.
Еллар уза, чабыш атларыдай,
Чалланалар чигә чәчләре.
Махы бирмәс кебек тоелсак та,
Кибә икән яшьлек яшьләре.
Ут чәчрәтеп, алдынгылык бирми,
Йөргән чаклар күптән еракта.
Төшкә генә керә, чишмәләрдә,
Керләр чайкаган чак улакта.
Авыл уртасында Таллы кое,
Тирә ягы бәбкә үләне,
Колач җитмәс өянкеләр иде,
Искә алып үтсәк үткәнне.
Барысы да тик күңелдә генә,
Матур булды безнең балачак.
Гүзәл яшьлек кулын болгый кебек,
Хәтерләрдә мәңге калачак.
Сугыштан соң туган балаларыбыз,
Дөнья киң сулышлы чагында.
Салам төбә, кысан өйләрдә дә,
Муллык булды һәрчак табында.
Күрше-күлән, туган-тумачалар,
Бертугандай булып яшәдек.
Өстәлдә самавыр пешкән икмәк,
Ялгыз гына чәйләр эчмәдек.
Җиңел булды димим, күп әтиләр,
Гарипләнеп кайтты сугыштан.
Яралары сызлап, әрнегәнен,
Белеп була иде сулыштан.
Ятимлекнең татып бар ачысын,
Кайберәүләр үксеп җылады.
Язмыш сынауларын үтә-үтә,
Әкеренләп тормыш җайланды.
Дус-тату яшәдек,бердәм булып,
Хөрмәт итеп олы - кечесен.
Октябрёнок булдык, пионерлар,
Барабанның кактык көчлесен.
Өй борынча дәшеп йөремәдек,
Боргыларга өрдек бар тынга.
Күмәкләшеп башкардык һәр эшне,
Тиңләп үзебезне батырга.
Авыр эш бу, диеп, тормадык без,
Бригадир ни кушса тыңладык.
Ә кичләрен, бергә җыелышып,
Таңга кадәр биеп, җырладык.
Без үскәндә халык әүдем иде,
Матур чорга туры килдек без.
Кешелекнең яхшы сыйфатларын,
Үсмер чакларда ук күрдек без.
Горурланам авылым синең белән,
Мең рәхмәтле газиз халкыма.
Кендек каны тамган җиркәемә,
Мине тапкан газиз анама.
Яу кырыннан гарипләнеп кайтып,
Күпме авырлыклар кичергән,
Тез чүкмәгән, газиз әткәемә.
Мәңге чыкмассыз сез исемнән.
Һәммәләрен, өй борынча төшеп,
Искә алам, кылам догалар.
Яшә әле, яшә, авылкаем,
Имин генә булсын дөньялар.
Рәхмәтлемен, абый, апаларга,
Җингәчәйгә, кече энемә.
Киленемә, барча күршеләргә,
Якын иткән агай-энегә.
Исән булсын берүк, якыннарым,
Кардәш-ыру, барча туганнар.
Тынычлыкта ятсын безгә кадәр
Мәңгелеккә китеп барганнар.
Туган авылым-гомер бишегем,
Ачык булсын һәрчак ишегең.
Синдә тудык, синдә бәлигъ булдык,
Күңелендә син һәр кешеңнең.
Без утырткан ап-ак каеннар да,
Картайсыннар, безгә тиңләшеп.
Яшел яфракларын лепердәтеп,
Калсыннар гел безгә эндәшеп.
Ав. Зиляра Рафикова
Присоединяйтесь к ОК, чтобы посмотреть больше фото, видео и найти новых друзей.
Комментарии 3