Предыдущая публикация
Рангҳо сабз шавад, зард шавад ғусса махур.
Шаҳраҳи умр гулам пасту баланд аст басе,
Гарчи орандаи сад дард шавад ғусса махур.
Зиндагӣ аз ғазали ишқу вафо бехабар аст,
Гоҳ номард гоҳе мард шавад ғусса махур.
Ҷабру андӯҳи ҷаҳон дар гузари вақт агар,
Гоҳ чун кӯҳ гаҳе гард шавад ғусса махур.
Нест танҳо дили ту, бо дили покат дили ман,
Ҳама дам ҳамдаму ҳамдард шавад ғусса махур.
Чашми ту хони ноз аст, дилат дор ҷавон,
Шохи умед пур аз вард шавад ғусса махур.
Нармию сахтии дунёи ҷафогар азалист,
Зиндагӣ гарм шавад сард шавад ғусса махур!
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Комментарии 26
Эй сарнавишт, то ба куҷо медавониям?
Чаро оқил кунад коре, ки боз орад пушаймони!
Андар чахони макру фанд.
Ман зи пушти зиндагониву.
Ачал аз пушти Ман.
Ки буйе аз гами дунë набурданд.
На дасте дар гунох олуда карданд.
На калберо ба одамхо супурданд.
Хушо онон ки дунëро надиданд.
Хамон авал ба оромиш расиданд.
На Дил бастан ба ин дунëи фони.
На дарду ранчи бе пули кашиданд.
Е амри гам сар мерасад е гамгусори мерасад
Эй сорбон охистарон кадри таҳаммул бештар
Ин кишти туфон зода охир канори мерасад
Мавлоно
Дар гулистон пой монам еди дидоре кунам
Нагмаҳои булбулонро гуш созам хар сахар
Хамчу булбул дар гулистон майли гуфторе кунам
Хонаи калби худ ороям ба ашъори дари
Аз кафас озод хар мурги гирифторе кунам
Ошиконро шодмон бинам ба руи чодахо
Бар муроди калби худ хар соате коре кунам
Аз рахи мехру вафо берун намемонам кадам
Муи худ чоруб созам хидмати ере кунам
Нуринисо шеъри тар пайгоми калби бегаш аст
Шадда бандам шеъри худро чилди ашъоре кунам
Андаке шона , каме бӯса , шабе ҳам оғӯш.
Бо хама дарди чахон печу тобам медихад.
Зиндаги бошад фиребу мо шудем Банди фиреб.
Бо хама хушëриам бедор хобам медихад.
Рафтӣ дур боз, ки дар ҳасрати дидор гирист.
Зоҳидам гуфт: Зи чӣ мастӣ? бигуфтам: Зи лабаш,
Ӯ ба дасташ бигирифт аз сару дастор гирист.
Бар хурду калон изату хурмат намонда.
Хар Чанд биëбем пулу моли зиëде.
Аз дасти дуруг файзу барокат намонда.
Дар раҳгузарат, ёр ба раҳпоӣ бимирам.
Бе рӯи ту беранг бувад фасли гули ман,
Нагзор хазон гашта чу савдоӣ бимирам.
Дили у барои дигаре бетоб буд
Бар ман дари дил гар ту набикшоӣ, бимирам.
Мон, ишқи ту аз ман бубарад номи бузургам,
Ман тарс надорам, ки ба расвоӣ бимирам.
Он оташи бе шуру шарар бемаъност
Як руз канори хам набошем агар
Хандидани хуршеди сахар бемаъност
Аз дили хастаи худ шеър такидам имшаб.
Акси ту ҷуста будам аз варақи хотираҳо,
Лек аксат бағали моҳ бидидам имшаб.
Факат дилдор медонад тарики дил хариданро