ღვთისმშობელი, იგი იყო ქალწული არა მარტო სხეულით, არამედ სულითაც,
თვინიერი გულით, დარბაისელი საუბრისას, კეთილგონიერი, სიტყვაძუნწი, კითხვის
მოყვარული, გამრჯე, უმწიკვლო, თავისი აზრების მსაჯულად თვლიდა არა კაცს,
არამედ ღმერთს. წესად ჰქონდა, არავინ შეურაცხეყო, ყველასთვის სიკეთე
ესურვებინა, პატივი ეცა უფროსებისათვის, არ შეშურებოდა თანატოლებისა, არ
ეტრაბახა, ყოფილიყო ჯანსაღად მოაზროვნე, ყვარებოდა სათნოება და ზნეობა.
განა როდესმე, თუნდაც სახის გამომეტყველებით გაუნაწყენებია მშობლები? მის
თვალებში არ იყო სუსხის ნატამალიც კი, სიტყვებში არანაირი წინდაუხედაობა,
მოძრაობები – მოკრძალებული, ნაბიჯი – ჩუმი, ხმა – თანაბარი. ასე რომ, მისი
გარეგნული იერი იყო სულის გამოხატულება, სისუფთავისა და სიწმინდის
განსახიერება. (წმიდა ამბროსი მედიოლანელი)
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Комментарии 2
Tkven daipare kvela deda
Chvilebi umkope kargad
Amin amin amin