Нимашаб то ба саҳар борон,
Тез-тезу бо алам мерехт.
Гӯиё боз зи тарнови лаби боми ҳамон хонаи бобоӣ,
Ашки ғам мерехт.
Ин замон боз ба ёдам омад,
Пуштахоки Модар.
Ки ба як гӯшаи водии хомӯшон аст...
Фикр кардам,ки зи боми гӯраш
Чак-чаки борон аст.
Бо ситезу қаҳр бархостам аз ҷо
Ва ба тан пӯшидам чодари боронӣ,
То равам бар сари гӯри Модар,
Рӯи гӯраш бикашам чодар.
Ки нагардад ҷасади модар тар.
Дар чунин ҳолати ғамангез,
Нола мекардаму рухсори замин тар мешуд.
Оҳ Модар! Ту куҷоӣ? Ту куҷоӣ?
Бе ту дунёст ба чашмам тор!
Бе ту гулзор ба чашмам хор.
Хоки сарду тари қабратро
Ҳамчу рухсори тару тозаи ту мебӯсам.
Мекунам саҷда ба гӯри ту ҳазорон бор.
Гарчи дар пояи ҳафтод расида синнам,
Мисли як кӯдаки гирёнам ман,
Мисли боронам ман.
Шояд имшаб ту шудӣ ташна,
Лабонат хушк аст,
Ва барои ту чакидан дорад нам-нами борон.
То ту шодоб шавӣ,
То лабат боз шавад хандон.
Мешавам ҷӯраи борону ба ӯ мегӯям:
Бор, эй борон, камтар бор!
Чун ту биборӣ ба қабристон,
Ту макун гӯри касеро вайрон,
Чунки дар гӯшаи он водии хомӯшон,
Модари ман хоб аст,
Модари хушназари ман хоб аст!
Мирзоюсуф Тоҳирӣ
Аз пешинаҳо
17 07 2024с.
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Нет комментариев