Кундордун бир кунундо, колунда жок кембагал адам Пайгамбарыбыз (саллаллооху алайхи ва саллам)га белек кылуу учун, бир идишке жузум салып алып, Пайгамбарыбыз( саллаллооху алайхи ва саллам)га алып келет.
Пайгамбарыбыз жакшы маанайда кабыл алып, идиштеги жузумдон бирди ооз тийип жылмайып коет.
Ошентип, экинчисин да, учунчусун да жузумду жеп буткончо жылмайып жейт. Кембагал Пайгамбарыбыз (саллаллооху алайхи ва саллам)дын жылмайып жегенин коруп абдан суйунот.
Пайгамбарыбыз (саллаллооху алайхи ва саллам) жеп буткондо идишти кайра озуно берип, жылуу-жумшак узатат. Кембагал адамдын кубанычы ичине батпай, суйунгон бойдон кетет. Бирок, сахабалар тан калат.
Себеби, Пайгамбарыбыз (саллаллооху алайхи ва саллам) бир нерсе жесе, же ичсе созсуз сахабалар менен болушоор эле. Мында негедир андай болгон жок. Ошондо сахабалардын бироосу:
"Оо, Алланын Элчиси! Эмнеге биз менен болушкон жоксуз?-деп сурайт. Пайгамбарыбыз (саллаллооху алайхи ва саллам) жылмаю менен жооп берет: "Ал адамдын жузундогу кубанычын байкадынарбы?
Ал киши жузумду алып келгенде, бироону алып жегенимде жузум кычкыл экен. Экинчи, учунчусун баарын жесем да ошондой кычкыл экен.
Анан силердин аранардан бироо жузумдун кычкылдыгын айтып, ал адамдын конулун оорутуп коюшунардан корктум"-деп жооп берген экен.
"...Чындыганда сен улуу кулк-муноз ээсисин" .
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Комментарии 4