МАНИЯ
(Фәлсәфи шаяру)
«Молекула, атом, — диләр, —
Тузан бөртеге, — диләр. —
Кайберәүләр микроскоптан
Карыйдыр безне», — диләр.
Акыл аек аңында,
Тик күңелдә мания.
Ул — яшәүнең бар гыйлләсе,
Горурлык маниясы.
«Кешемен!» — дип, күкрәк киереп,
Дөп-дөп басып йөрисең!
«Алладан соң — мин!» — дисең дә
Төчкереп тә бирмисең!
Баш югары, күз күктә —
Оча беләмдер күк лә!
Бу — яшәүнең бар гыйлләсе,
Биеклек маниясе.
Галәмнән әллә ни көтеп,
Өркеп үтсә дә гомер,
Бу кояш безнең тирәләй
Йөргән кебек барыбер!
Куркытма, акыл, юкка!
Бездән башка юк чурт та!
Бу — яшәүнең бар гыйлләсе,
Бөеклек маниясе.
*гыйллә — 1. болезнь, недомогание
2. недостаток, дефект 3. причина
Гыйллә (ғиллә), гыйлләт — внутренний
дефект; подоплёка, первопричина; оказия
гыйлләт — сущ.; уст.; книжн. недоста́ток,
пробе́л; дефе́кт, поро́к, изъя́н
кыйммәт булса, хикмәте бар, арзан булса,
гыйлләте бар — (погов.) дёшево, да гни́ло,
до́рого, да ми́ло (букв. дорога́я вещь име́ет
смысл, а дешёвая — с дефе́ктом)
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Нет комментариев