КУНАК БУЛСАҢ
«Кунак кунакны сөймәс» ди,
Ай-һай авыр әйтем бик!
Әллә табын кысынкырак,
Әллә җанда фәкыйрьлек...
Әнкәй әйтә: «Кунакка, — ди, —
Ашарга бармыйлар ул,
Баралар дөнья күрергә,
Кунак булсаң, тыйнак бул!
Җырласаң — кушылып кына,
Көләсең килсә — акрын.
Син генә түгел дөньяда!» —
Бу — Мәгънә дигән закон.
Мәгънәнең мондый мәгънәсен
Кыйммәт бәяли халкым.
Төрле, төрле, төрле, төрле
Табын күрдем, и әнкәй!
Бар кунак та Мәгънә дигән
Закон белми, и әнкәй!
Ашау бар табын корытып,
Сөйләү бар кеше бүлеп.
Кычкыру бар җырны бозып —
Уйлыйсың җырчыдыр дип...
Безнең кыйммәт тыйнаклыкны
Бәяләмиләр шул бик!..
Тыйнакка ул кирәкми дә.
Барлыгыбыз шул инде.
Ни булса да файдаланам
Әнкәй биргән белемне.
Кунак кунакны сөймичә
Яшәүчеләр бар барын,
Ә мин сыям. Табынга да,
Шөкер, сыймый калмадым.
Нигә сыймыйм! — Дөньяны мин
Корытырга килмәгән.
Мин килгән дөнья күрергә,
Ызгышырга килмәгән.
«Кунак булсаң, тыйнак бул!» — дип,
Әнкәй күпме тиргәгән!
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Нет комментариев