Ӯ орзу мекард, ки духтарашро ба шахси парҳезгоре бидиҳад. Ва рузе дар масҷид дарвешеро дид, ки намоз некӯ мекард, шоҳ сабр кард то ҷавон аз намоз фориғ шуд.
Ба ӯ гуфт: Зани Қуръонхон мехоҳӣ?
Ҷавон гуфт: маро чунин зан кӣ диҳад, ки се дирам беш надорам?
Шоҳ гуфт ман диҳам духтари худ ба ту. Ин се дираме, ки дорӣ яке ба нон деҳ, яке ба атр ва ба ақди никоҳ.
Пас чунин карданд ва ҳамон шаб духтарро ба хонаи дарвеш фиристод.
Духтар чун ба хонаи дарвеш даромад онҷо нонеро дид дар рӯи кӯзаи об ниҳода.
Гуфт: ин нон барои чист? Ҷавон гуфт: дируз бозмонда буд ба ҷиҳати имшаб гузоштам.
Духтар қасд кард, ки берун шавад аз хона, дарвеш гуфт: Донистам, ки духтари шоҳ бо ман натавонад буд. Ва тан ба бенавоии ман надиҳад.
Духтар гуфт: Эй ҷавон! Ман на аз бенавойии ту меравам, аз заъфи имон ва яқини ту меравам, ки аз дируз ноне барои фардо ниҳодаӣ.Эътимод ба ризқ надорӣ.
Аҷаб аз падари худ дорам,ки маро бист сол дар хона парвариш кард ва гуфт туро ба парҳезгоре хоҳам дод. Инак ба касе дод, ки он кас ба рӯзии худ эътимод ба Худой надорад.
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Комментарии 7