Муслима онаси билан Рамазон ойи кириб келиши муносабати билан тайёргарлик кўриб, хурсанд
ўтиришган эди. Уларнинг меҳр билан суҳбатлашаётгани
устига отаси ҳар доимгидек
галдираклаб кириб келди.
Уларнинг самимий
суҳбатлашаётганини кўриб
нима тўғрисида
гаплашаётганини сўради.
Шунда онаси – “Сизга нима,
барибир эмасми, эртага
рамазон ойини биринчи куни
бўлса ҳам уялмай ичиб
келибсиз? Бизнинг
суҳбатимизни сизга қизиғи
бўлмаса керак...”, деди. Отаси –
“Нима деганинг? Мен ҳам
мусулмонман, Худо хоҳласа
эртадан рўза тутаман.” Она бу
сўзга ишонмади, рамазон
олдидан эрининг бу ҳолатда
кўриб кайфияти бўзилган эди.
Рамазоннинг биринчи
саҳарлик пайтида
таомланаётган она ва бола
олдига отаси қўшилди ва ўша
кундан бошлаб рўза тутиб,
намоз ўқий бошлашди.
Муслима жуда хурсанд эди,
чунки энди уни уйида ичиб
келадиган отаси йўқ, биринчи
бор отаси унга қизалоғим деб
мурожат қилганини эса
гапирмаса ҳам бўлади. Онаси
кашта тикиб топган пулларини
энди отаси олиб қўймайди,
рўзғорга барака кирди...
Муслима ҳаёти тинч, отаси
унга меҳр кўрсатишидан жуда
хурсанд эди. Рамазон ойлари
шу зайлда ўта бошлади. Бир
куни ота тунда қизи йиғлаб
қилаётган дуодан уйғониб
кетди. Яқинроқ бориб қулоқ
тутди, қизи Аллоҳга дуо
қилаётган экан, – “Эй Аллоҳим
қани энди рамазон ойи
тугамаса, бу ой тугаб қолса
отам яна эски ҳолатига
қайтади, менга меҳр билан
қарамайди. Эй Аллоҳим
рамазон ойини ўз қудратинг
билан узайтиргин”, дер эди.
Бунга гувоҳ бўлиб турган ота
ўзини тутолмай йиғлаб
юборди. – “Наҳотки шунчалар
кўр бўлсам, ўз зурриётим
кўрган нарсани мен
кўролмаётган бўлсам”. Ота
қизини олдига келиб, унинг
кўз ёшларини артди. – “Қизим
сенинг дуойинг ижобат бўлди,
энди рамазон бизнинг
уйимиздан бир умр кетмайди.
Отангни рамазон ойида
қандай кўрган бўлсанг, энди
доим шундай кўрасан”.
Муслиманинг кичгина
қўлчалари беихтиёр яна дуога
очилди...
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Комментарии 10