Совчилар келди. Учрашувга чиққан қиз куёв бўлмиш ёқмаганлигини айтди. Куёвга келин манзур бўлган эмиш, холаси қўнғироқ қилди
—Институтни тамомладинг, бўлди-да, қиз боланинг ёши тез улғаяди. Бўлди, шунга турмушга чиқасан.
Тўй ўтди. Оддий, кичик бир оила. Ортиқча юмуш йўқ. Ҳамма, шу жумладан ўзи ҳам, эрталаб ишга отланади,кечга уйга қайтадилар. Кечки таомни қайнонаси билан бирга тайёрлайдилар, овқатланиб ҳамма ўзининг хонасига кириб кетади. Келиннинг назарида ҳаммаси бошқача бўлиши керак эди. Кўнглидаги бўшлиқ тўлмаётгандек эди.
Орадан икки ой ўтди. Ўша куни ёмғир ёғаётган эди. Ишдан чиқиб, бекатда кўп турмади, автобуси келди. Ҳайрият, жой бор экан! Автобус ойнасидан ёмғир юваётган шаҳарни томоша қилиб кетди. Кўркам, замонавий бинолар, ҳар қадамда учрайдиган , емакхоналар пештоқидаги рекламалар шом қоронғусида порлаб ўзига чорлайди. "Икки ойда бир марта ҳам айланишга чиқмабмиз!" Ўкинчга ўхшаган ҳиссиёт вужудини эзиб ўтди.
"Ия, автоҳалокатми? Ёмон бўлган, шекилли" Автобус бекатда бироз туриб қолди. Афтидан, ҳайдовчи ҳам йўлнинг нариги бетида рўй берган фалокатни кузатаётганди.
Севара уйга ҳар доимгидек тушкун кайфиятда кириб келди
Кўп қаватли уйнинг тўртинчи қаватига чиқиб, қўнғироқ тугмачасини босди, жавоб бўлмади. Ўзининг калити билан эшикни очди.
Телефон уйни бошига кўтариб шовқин соларди. Қайнонаси! "Муҳриддин, автоҳалокатга учрабди! "
У бир зум ўтириб қолди. Боя автобус ойнасидан кўрган воқеа кўз олдидан ўтди. Нима қилишини билмасди, кейин онасига қўнғироқ қилди. Онаси тезда боришини маълум қилиб уни ҳам касалхонага етиб боришини таъкидлади.
Кўкси уриб йиғлаб, бир жойда туролмаётган қайнонасининг аҳволини кўриб воқеанинг нақадар жиддийлигини ҳис этди.
Аммо негадир йиғламади, йиғлай олмади.
Ичкаридан чиқиб келган шифокор
—Насимовнинг яқинлари ким? —деди, пешонасидаги терни енгининг орқпси билан сидириб.
Қайнонаси сапчиб турди
—Болам, болам... —уёғини гапира олмади.
—Мен билан юринг! Беихтиёр ҳушсиз ҳолда кетаётган қайнонасининг ортидан эргашди келин, аммо ичкарига кирмади
— Йўўқ! Бу ҳайқириқ қайнонасиники эди.
Шундагина Севара фалокатнинг залворини сезди. Эшикни очиб, ўзини қайнонасининг қучоғига ташлади
—Нима бўлди, ойижон!
—Сенинг оёқларинг кесилгунча, менинг танам бурда-бурда бўлса бўлмасмиди?..
Йўқ, Муҳриддиннинг оёқлари кесилмади, аммо темир уланди.
Севара турмуш ўртоғининг олдига киришга руҳсат теккан куни қаттиқ ҳаяжонда эди.
—Ассалому алайкум, тузукмисиз?
Шу куни анча ўтирди, эрига ўзи қаради. Шифохонада чиқаётганида эрининг
—Эртага келасанми!? —деган саволига
—Бугун шу ерда қоламан! —деб жавоб берди. Кўнглида ўзи тушуниб-тушунмаётган ҳислар уйғонаётганди. Бу шафқатми, рафиқалик бурчими?..Ҳали ўзи ҳам билмасди.
Севара эрталаб шифохонага келар, кун бўйи эрини ўзи парвариш қилар, юз-қўлини ювдирар, тушликда уйга бориб, эрталаб қозонга солган шўрвасини олиб келар, ўзи ичириб қўярди.
Соғ-саломат чоғида бегонадек яшаган келин-куёвлар энди соатлаб суҳбатлашиб ўтирар эдилар.
Муҳриддинни шифохонадан олиб чиқиб кетар экан, ўз оёқлари билан юрадиган чоғида сезмагани бир ҳақиқатни илғаб қолди. Қўлтиқтаёқда бўлсада ўз оёғи билан юриб кетаётган шу одам ҳозир унинг учун энг кўркам йигит эди
Севаранинг қалбига аввал меҳр, кейин муҳаббат кириб келганди.
Феруза Салходжаева.
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Нет комментариев