Менің есімім Жасұлан. Жасым 75-тегі Кереку төңірегінде туған Павлодар тұрғынымын. Арғының бәсентиінмін. Аллаға шүкір, бала- шағам бар.
Осыдан 10 жылдан астам бұрын Естай атындағы қалалық мәдени сарайында, кезінде Сайсанда туып, Павлодарда тәлім- тәрбие алып, Москвада есімі әйгілі болған ақын Павел Васильевтің 100 жылдығыңа орай әйдік үлкен әдеби- мәдени кеш өткен. Оған Москадан, басқа ресей мен казақстан қалаларынан "васильевтанушылар" қатысты.
Дала қыс, қантар айы, суық. Мен қалада "таксовать" етіп жүрмін. Таныс "шопыр" -
ГДК маңында жұрт көп, давай, сонда барайық!- деді. Кеттік. Менің "жік ілуіме" 4 адам ұмтылып, Усолкадағы санаторийге жеткісіңіз- деп машинама отыра кетті. Жол бойы өздері өткен шара туралы әңгімелесіп келеді. Сөзшең мен де құр алақан емесімді білдіртіп, П. Васильев жөнінде білгенімді ақтарып жатырмын. Және өзімнің орыс тіліндегі бір- екі- ұш өлеңдерімді оқығанвм бар емес пе!!! Жолаушылары- аң-таң. Құттықтап жатыр. Санаторийларына жетіп, төлейтінін төлеп, қалды. Естуімше, кейін әлгілер Өскеменде- Павлодарда таксистері де ақын Васильевті біледе екен- деп жергілікті газетте жазыпты- мыс.
Жуырда, жасым келсе де, ватсапта бір топқа тіркелдім. Жалпы "Одноклассники" және "Фейсбук"те жеке бетім (сайтым) бар. Қонақ болыңыздар!!!
Сол ватсапта әлгі жәйітті айтқаным бар емес пе. Айтқаныи сол екен, қолма-қол, Юркова Любовь Юрьевна деген азаматша-
Сол таксиде мен болдым ғой!- деп айтқаны бар емес пе! Өлендеріңізді бір топтамасын Өскеменде шығатын "КЕДР" журналында басайық!- деді. Әрине, мен қуанып кеттім. Қысқа мерзімде, біршама өлеңдерім КЕДР бетінде жарық көрді.
Бір-аз уақытта Любовь Юрьевна- Сіздің таксиіңізде осы КЕДР жұрналының қожайны іскер, ақын, журналист Борис Павлович Аникин де болған. Он Вас отлично помнит!- деді. Телефон номерін беріп, оған звондауымды өтінді.
Б. П. Аникин есінде сол түне оқыған "Домбра" өлеңім тастай қашалыпты..
Сөйлей берсе сөз көп тоқа-терін айтқанда әлгі кісі менің өлеңдерімді жеке кітап ретінде басып шығаоуға ұсыныс жасады. "Аллаһ берем десе, форточкаданда береді!- деген рас боп шыққандай.
Сөйтіп, өскемендік Б. П. Аникин жерлесі Юркова Л. Ю. қолдауымен, Железинка ауданынан мектеп мұғалимасы Жанар Абай- қызы Жамбосинованың дұға- тілектері арқылы -
"Всё в себе переживая" атауымен жеке кітап боп сол Өскеменде шықты. Борис Павлович кітапті өзі жинастырып, атауын қойып, сонау Өскеменнен Павлодарға "доставка қызметімен" жеткізді. Әрине, мен қол ақысын ұстаттым. Дегенмен, қандай рухани жомарттық танытты!!!. Ерекше айту керек, сол адамдарды қөзбе көз осы күнге дейін көрген емеспін. Он жылдан аса өткен қыс түнінде, сақылдаған сары аязда, қараңғы машина салонында кім кімді көргендей дейсіз. Ғажап енді!.
Ол ол ма, оның алдында интернетте неожиданно, случайно Павлодар номері 9 орта мектеп Пыстина Лидия Митрофановна мұғалимасының "Тема любви в поэзии и творчестве Павла Васильева и Жасулана Садыкова: атты ғылыми зертеуді көріп, оны оқығанда шалқамнан құлай жаздаганым бар.
Сол Л. М. Пыстинаның жүзін көрген емеспін бір қалада тұрсақ та.
05.10.23 Павлодар облыстық кітапханасында Өскеменде шыққан кітабымның тұсаукеснрі өткен. Қонақтар қолына кітап сыйлағанмын.
Кеше ғана павлодао жұрналисі Людмила Николаенв Бевз өз ынтасымен әлгі кітаптың әдеби зерттеп, сараптама жұмысын атқарыпты. Осының бәрі- ненің белгісі??? Кімнің қалауы?
Ал өз қаракөздеріміздің тілашыр кейбіреулері- Сенің орысша өлеңдеріңді түсінбейміз- деп тамырыма балта шабады да тура.
Сонда бұл қалай өзі?
Авт. ЖАСҰЛАН
Присоединяйтесь к ОК, чтобы посмотреть больше фото, видео и найти новых друзей.
Комментарии 10
Ну а бисер кто куда и в кого не метал?! Так что я тоже как и Семёновна, считаю что вёсла сушить рано.
Да и куда девать то , что рвётся из тебя?!)))
Аман БОЛ замандас, жасыңа жас қосылаберсын, біздікілерге реңжісең, өзіне ренжігендей боласың, өйткені біз бен Сіз солардың біреуіміз.
(Асырандымын,ол кезде болды ғой солай,әкем балдызының балалары шетіней бергенсоң апарып беріпті осы қызды ермек қылыңдар деп!!)Сенің мына жоғарыдағы хиқаяң менің сенімен танысқан уақытты есіме түсірді.Сенен БІРДЕҢЕ шығатынын сол кезде сезетінмін.Неге десең сен өте ерекше,, уникальный деп айтсам,артық айтқаным емес.Ашық,қазақ...ЕщёЖасұлан,аман-есенбісің.! Мен сені(кешір , сен деп сөйлеуге хақым бар,өйткені сенімен түйдей жастымын.Сенің туған жылың мен айың менікімен бірдей.Сен менен 7 күн кішісің ұмытпасам!!! )ОК-да жолдастыққа тегін шақырғамын жоқ.,Инс итутқа түскен бетте есімде жоқ или подкурсқа түстің бе,немесе.1 курста болдың,әйтеуір общежитияда тұрдың ғой деймін.Гитара тартым өлең айтатының есімде.Біздің комнатаға да вхожий болдың,өйт кені өте общительный парень болдың!Мен татарка қыз Ғалиба деген екуіміз тұрдық.Мен ол кезде Садыкова Нина болып жүрген кезім.Есественно қазір Ахметова жолдасымның тегі.Ал одноклассникте Смаканова,өйткені нағашымның және нағашы әжемнің қолында тәрбиелендім.
(Асырандымын,ол кезде болды ғой солай,әкем балдызының балалары шетіней бергенсоң апарып беріпті осы қызды ермек қылыңдар деп!!)Сенің мына жоғарыдағы хиқаяң менің сенімен танысқан уақытты есіме түсірді.Сенен БІРДЕҢЕ шығатынын сол кезде сезетінмін.Неге десең сен өте ерекше,, уникальный деп айтсам,артық айтқаным емес.Ашық,қазақ айт ады ғой аузын ашса көмейі көрінеді дейтін,без комплексов,без выкрутасов,сол бір тұрған бойыңмен көріндің өзіме.Сені менің сол кезде кездесіп жүрген жолдасымда көріп жүрді.Бірнеше рет біздің қыздармен сенімен бөлмеде шай ішіп отырғанымыздың үстіне келіп жүрді.Ең қызығы сенің маған айтатының есімде:басты қатырмай екеуіміз үйлене салайық,тебе фамилию менять не надо,дейтінсің!! Қасымдағы қыздар күлетін,оның жігіті бар,боксер,мойныңды бұрап тастайды деп! Шутка,конечно,но менің кісімде күлетін- маған сондай ұсыныс жасайды Жасұлан дегенде!