Утульна гэтак вёсачка стаяла,
Жыў працавіты тут народ
І жыццё кіпела тут спявала.
Пасярод вёскі рэчка невялічкая цякла,
А на ўзгорку па -над ёю ўскрай сяла
Калісь сядзіба панская была.
Вельмі прыгожы гэта быў куточак,
Ліпы, ясені ды клёны там з небам гаварылі,
А ніжэй жасмін і бэз пасаджаны ў радочак
Такі цудоўны пах дарылі.
У гады вайны да шчэнту вёска знішчана была,
Але людскія рукі яе хутка аднавілі.
Я тут нарадзілася, расла
І куточак гэты вельмi я любіла.
Хлапчукі вясковыя, дзяўчынкі
Заўжды там вабілі свой вольны час,
У гульні розныя гулялі і спявалі,i скакалі
Такі цудоўны рай дзяцінства
Быў тут у кожнага з нас.
Ішлі гады і мая вёска з кожным годам прыгажэла,
Ва ўсіх дварах сады цвілі
І каліна ярка чырванела.
Раптам Чарнобыль, выбух, зноў бяда,
Ад радыяцыі зноў вёсачка згарэла,
Радыёактыўнае воблака яе накрыла
І людзі ў розныя мясціны падаліся
Вялікі смутак, боль людскі
Ды могілкі тут назаўсёды засталіся.
Дваццаць пяць гадоў мінула з той пары,
Ужо даўно няма бацькоўскай хаты,
А на тым месцы ў двары
Дзе журавель калодзежны калісьці ўздымаўся ўгару
Ямачка зарослая травою толькі засталася.
Усё тут апусташала, адзічала,
Але пакуль жыву куточак той не забываю,
Той чорны дзень Чарнобыля, часіну тую
Я назаўсёды праклінаю. Автор - Александра Барановская
Присоединяйтесь к ОК, чтобы посмотреть больше фото, видео и найти новых друзей.
Нет комментариев