ოთახში ბნელოდა.ადგა,რატომღაც თავისი ბალიში აიღო.კარი გააღო,თან თითქოს გაუკვირდა როგორ მოახერხა ის ხომ მამამისმა გასაღებით ჩაკეტა.ოთახიდან გავიდა,კიბეებზე ნელა ჩავიდა და მამის ოთახში შევიდა.ზურბს მშვიდად ეძინა.ნატა მის საწოლს მიუახლოვდა და სახეზე ბალიში დააფარა...
გოგოს გამოეღვიძა.რაღაც ხმაური ისმოდა ირგვლი.კაცების და ქალების ხმები ერთმანეთში ირეოდა.ერთი ქალი განსაკუთრებით ყველაზე ხმამაღლა რაღაცას ყვებოდა.ისმოდა ნაბიჯების ხმაც.ხალხი სახლში ირეოდა.ნატამ საწოლს შეხედა ბალიში არსად იყო.გუშინდელი სიზმარი გაახსენდა.კარებს მივარდა და გაღება საცადა,ჩაკეტილი იყო.ძალიან გაუკვირდა. მასზე მუშტების რტყმა და ყვირილი დაიწყო,რომ ვინმეს მაინც გაეგო,რომ იქ იყო.მაგრამ ისეთი ხმაური იყო ქვემოთ,რომ კარგა ხანს არავინ გამოჩნდა.
-კარი გააღეთ,არ გესმიიიით?!!!-არ ნებდებოდა ნატა.
უცბად დაინახა,რომ სახელური ვიღაცამ გადააბრუნა.
-გარედანაა ჩაკეტილი,გიჟი კი არ ვარ აქედან,რომ ვყვირივარ,-გაბრაზებული ხმით დაუძახა ნატამ.
-გაიწიე!-მოისმა საშუალო ასაკის კაცის ხმა.
ნატა უკან დაიხია.დარტყმის ხმა გაიგო და კარებიც უცბად გაიღო.კართან პოლიციელი იდგა.
-აქ ვინ ჩაგკეტა?-ჰკითხა მან.
-მამაჩემმა.
-ის კაცი მამაშენი იყო?
-ვინ კაცი?
-რომ მოკვდა.
-რა?
ნატა კარებთან მივიდა და ოთახი დატოვა.პირველ სართულზე ჩავიდა.შემოსასვლელი კარი ღია იყო,ეზოში მეზობლები და პოლიციელები ჩანდნენ.ზურაბის ოთახის კარიც ღია იყო.შიგნით რამდენიმე პოლიციელი და მეზობელი იდგა.ერთ-ერთი მეზობელ ქალს ელაპარაკებოდა.
-არ ვიცი,შვილო,დღეს დილით კარზე დავაკაკუნე,გუშინ ამათ სახლის გასაღები დავუტოვე.ნათესავებთან ვიყავი წასასვლელი,სახლში კიდე ჩემი შვილი უნდა მოსულიყო.არ მოვიდა ისიც მეგობართან დარჩა და დღეს გასაღების გამოსატანად მოვედი.არავინ,რომ არ გამიღო გამიკვირდა კარგა ხანს ველოდე.ბოლოს კარი გავაღე.არ ვიცი რატომ ღია დარჩენიათ.შევედი და აი...
-გასაგებია და...შენ ვინ ხარ?-ჰკითხა გამომძიებელმა ოთახს მიშტერებულ ნატას.
-მე მისი შვილი ვარ,-უთხრა ნატამ.
-ხოდა აქ იყავი შენც მოგივლით რაღაცეებს გკითხავ.
-ეს გოგო არაფერ შუაშია,-საიდანღაც ის პოლიციელი გაჩნდა ნატას კარი,რომ გაუღო,-ოთახში იყო ჩაკეტილი,-მამამისს ჩაუკეტავს.
-ჰო?რა დააშვე ასეთი?
-სახლიდან წასვლა მინდოდა.
-კაი,ხო,-დიდად არ დაინტერესებულა გამომძიებელი,-დღეს გვამს ექსპერტიზაზე წავიღებთ და შემდეგ დაგიბრუნებთ.
__________________________________
-ნატა,ნატა!-ნატას ხალის ყაყანში ნაცნობი ხმა მოესმა.ეზოდან სალომე ეძახდა.სახლიდან გავიდა და მეგობართან მივიდა.
-რა მოხდა?
-მამაჩემი მოკლეს.
-რა?ვინ?
-არ ვიცი.იცი,სიზმარი ვნახე,თითქოს მე დავახრჩვე,მაგრამ შეუძლებელია ოთხში თვითონ ჩამკეტა.
-ეს სულელური სიზმარი იყო.ალბათ გაფრთხილება ან არმე ამდაგვარი,დარწმუნებული ვარ შენ არ მოკლავდი.
-ვერ,-შეუსწორა ნატამ,-ოთახის კარი პოლიციელმა გამიღო.
-გული დაგწყდა?
-რაზე?
-მამაშენზე.
-არა,არ ვიცი ცოტათი.
-ახლა რას იზამ?
-არაფერს.ექსპერტიზა გვამს რომ დამობრუნებს.მამიდას დავურეკავ და გავაგებინებ ყველაფერს,მერე კი ჩვეულებრივად დავასაფლავებთ.
-ხო...
-მერე ნამდვილად გადმოვალ შენთან საცხოვრებლად,-ღიმილით თქვა ნატამ.
-ეს კარგია.კი მაგრამ მამის სიკვდილი საერთოდ არ გწყენია?
-რა იყო,რა შემჭამე.მაგ კაცს ვერ ვიტანდი.
-ეს შენს საქციელს არ გავს.
-კაი.აბა ვისას გავს?
სალომემ მხრები აიჩეჩა.
-ესენი,რომ წავლენ ჩემთან გადმოდი.ფილმს ვუყუროთ,-უთხრა სალომემ და თვალი ირგვლივ მიმოფანტულ პოლიციელებს გადახედა.
________________________________________
ნატა და სალომე მშვიდად იდნენ და ტელევიზორს უყურებდნენ.მოულოდნელად ნატას მობილურის ზარის ხმა გაისმა.ნატამ ეკრანს დახედა.ნიკა იყო.
-ნიკაა,-უთხრა სალომეს და ეკრანს ხელი დააჭირა.
-ალო.
-სახლში ხარ?
-ჰო.შეგიძლია მოხვიდე.
-რა?მამაშენი?
-ყველაფერს მერე აგიხსნი.სალომესთან ვარ.
-კარგი,მოვალ,-მიიღო პასუხად და მობილური გაითიშა.
-ახალა შენი ახსნა,-განმარტების ჯერია,-უთხრა ნატამ ბიჭსროცა თვიტონ ყველაფერი აუხსნა.
-კარგი.რა გაინტერესებს?
-იარაღი საიდან გქონდა?
-მაჩუქეს,მიყვარს სროლა.
-და მამაჩემის მოკვლას აპირებდი?
-არა,უბრალოდ დაჭრას.
-და როცა გკითხე რა იყო შენი ჰობი ეგ რატომ არ მითხარი?
-იმიტომ,რომ მაგას ათასი კითხვა მოყვებოდა.ვინ გასწავლა?სად ისწავლე?რამდენი ხანია?კარგად ისვრი?და ა.შ.
-აჰა.და ეხლა სად მივდივართ?
-ჩემს სახლში.მინდა უკეთ გამიცნო.
Присоединяйтесь к ОК, чтобы посмотреть больше фото, видео и найти новых друзей.
Комментарии 17