23 қисм.
22 Январ...
Зилоланинг бир гапи бор эди. Агар бир нарсадан асабийлашса “Вой, асабларим!” деб хўрсиниб қўярди. Мен Мадинани таниганимдан бери юз марталаб шундай дейишим керак эди аслида. Сирли душманимнинг қўнғироғидан сўнг ўзи шундай ҳам таранг бўлиб турган асаб толаларим тирс этиб узилгандек бўлди.
Ёнимда ўтирган қиз менга қараб-қараб қўярди ҳайрон бўлиб. Мен эса тишимни ғичирлатиб кетардим. Нима деб ўйлашгаям ҳайрон бўлиб. “Демак” деб хулосалар чиқаришдан чарчагандим. Мадинанинг ёнига бориб очиқчасига гаплашиб олмасам бу қўнғироқлар асабимни бузишда тўхтамайди шекилли.
Тўй дедими? Бошқа ёлғон топилмадими?! Қарасаки, ортга чекиниш йўқ менда. Айтганидек қайсар бўлиб ҳаракатда, интилишда давом этяпман. Бу биринчи бўш пўписаси эмас. Романтик учрашувга Нигорани келмайди деганди. Келдику!
Мадинани туғилган куни эмаслиги ҳақида айтганди. Ҳақиқий туғилган кунда хизмат кўрсатдикку! Телефонини ўғирлаб олиб, бир ўчириб, бир ёқиб майнавозчилик қилиб юрган бу омадсиз ошиққа ачина бошладим.
“Менгаям насиб қилмади Мадина” дедими?! Демак ҳақиқатдан бу қизга ошиқ. Мадина унга рад жавобини бергани аниқ, бўлмаса бунчалик зўр бериб типирчиламас эди.
Ҳудди денгизда чўкаётган одамдек. Мени айнитишга, бу шаштимдан қайтаришга уринишлари эса ўша чўкаётган одамнинг тирик қолиш учун ҳар бир ҳасга ёпишишига ўхшаб кетарди.
Бекор ўйлабсан! Шундай енгиладиган аҳмоқ йўқ! Охиригача бораман! Қайсарлигимни билмабсан ҳали!
- Кечирасиз...- деди ёнимдаги қиз менга шубҳа билан қараб.
- Яна нима?!- қўрс жавоб бериб юбордим.
- Албатта бу мени ишиммаску, лекин ўзизга ўзиз гапириб кетяпсиз,- деди жилмайиб.
- Ростданми???
- Ҳа-да! Охирги гапларизни эшитиб чидолмадим,- менга қўлини узатиб ўзини таништирди,- исмим Мария.
- Меники эса Бахтиёр. Тушунмадим, русмисиз?- сўрадим ўзбекчада бенуқсон сўзлашига ҳайрон бўлиб.
- Онам – рус. Отам эса – ўзбек. Ҳайрон бўлманг. Мен ўзимни шундай таништираман. Паспорт бўйича исмим – Маръям.
- Ҳм, шунақа денг...
Аслида сочининг сарғиш рангда эканлигидан шубҳаланмасам ҳам бўларди. Оқ-сариқ ўзбеклар ҳам кам эмаску. Ўзимнинг учта қиз жияним русларга ўхшаб кетади.
- Касбим психолог. Қизиқишим эса – китоб ёзиш.
- Яхши... яхши қизиқиш экан.
- Сизда бир нарса бордек туюлди, қандайдир сирлилик. Шунга бир таклифим бор,-деди кутилмаганда.
- Қанақа таклиф. Тушунмадим???
- Биринчи китобимга сюжет қидириб чарчадим. Реал ҳаётдан ёзмоқчи эдим. Сўзлариздан бир саргузаштга аралашиб қолгандексиз.. Мени қизиқтириб қўйди. Сиз ҳақизда ёзсам нима дейсиз?
Буниси яна нима бўлди?! Шу нарса етмаётганди. Унга шубҳа билан қарадим. Кейинги пайтдаги воқеалар таъсирида ҳаммадан шубҳалана бошлагандим. Бу қиз нега томдан тараша тушгандек менга бундай таклиф беряпти? Дуч келган одамига гапириб кетадиган одати борми, нима бало?
- Нега унақа қараяпсиз,- деб сўради бирдан.
- Тўғрисини айтсам мен сизга ишонмайман. Сиз уларнинг бир шериги бўлсангиз керак.
- Кимни шериги?- янги танишимнинг кўзлари чақнаб кетди,- Мадина насиб қилмаган одамнингми?
- Мана қўлга тушдиз ҳам. Кимсиз? Нима керак мендан сизга? Мадинани қаердан биласиз?
“Маръямхон”га ёки ҳақиқий исми нима бўлсаям ўша ёнимдаги қизга саволлар ёғдира бошладим. Жаҳлим чиқиб кетганидан унга ўшқириб кетдим.
- Ээй! Спокойно, спокойно Бахтиёр ака. Я вас знать не знала пока вы не стали думать вслух. Мадина деган исм ҳам ўз оғзингиздан чиқди,- деб мени тинчлантиришга уринди.
Арофдаги кам сонли йўловчиларнинг ҳаммаси бизга тикилиб қолди. Ҳудди икки севишган урушаётганига томошабин бўлгандек.
- Асабимга тегманг! Мен сенларга лох бўлдимми ҳали?! Истаган кўйларингга солмоқчи бўласанлар?- авжига чиқа бошладим.
- Стоп! Успокойтесь пожалуйста!- елкамга қўлини қўйиб тинчлантирмоқчи бўлди.
- Убери нафиг свои руки от меня!- деб бақириб юбордим бирдан.
Қиз ўрнидан туриб олди, важоҳатимдан қўрқиб кетди шекилли. Кўзларини пириллатиб ўзини оқламоқчи бўлиб менга тушунтиришда давом этди.
- Бахтиёр ака, если не верите ҳамма сўзларизни қайтаришим мумкин...- сокинлик билан, босиқлик билан гапиришга ҳаракат қиларди.
- Хўш, слушаю Вас Машахон?!- дедим ўзимни босиб олишга ҳаракат қилиб.
- Хорошо..
Только успокойтесь... “Нигорани келмайди деганди, келдику!”, “Ҳақиқий туғилган кунда хизмат кўрсатдикку!”, “Енгиладиган аҳмоқ йўқ! Охиригача бораман!”, “Қайсарлигимни билмабсан ҳали!”..,- деб сўзларимни қайтара бошлади.
Унга анқайиб қолдим. Тушунмадим! Буларни ҳаёлда ўйламаганмидим? Ҳақиқатдан ҳам томим кетяптими ёки? Ўз-ўзига гапириш касаллигига дучор бўлдимми? Ҳозирги ҳаёлларимни ўқигандек сўзида давом этди.
- Скажите, что всё это мне послышалось. Скажите, что я все это придумала сама и я отстану от вас!...
- Тўхтанг, ростдан шуларни гапирдимми?- қулоқларимга ишонмай сўрадим.
- Конечно. Ўзизни четдан туриб эшитганизда эди. Телефонда гаплашиб бўлганингиздан кейин деярли тинмадингиз,- деди яна жилмайиб,- хафа бўлманг. Ҳаммада бўлиши мумкин. Баъзида мен ҳам ўзим билан гаплашаман...
Ишхонамга кириб борганимда соат учдан ошган эди. Кечки саккизгача вақт қандай ўтганини билмайман. Ўйлаганимдек йиғилиб ётган ишлар бўйича буйруқлар бошланди. Хўжайиннинг столига аризамни қўйганимдан кейин эса мени кўндира бошлашди қолишга. Доим бир гапни ҳақиқат деб билардим. Ишхонамизда шиорга айланиб улгурганди ҳам: “Одам қилган ишни одам қилади. Ўрнини босиб бўлмайдиган одамнинг ўзи йўқ!”. Бор эканку! Бахтиёрнинг қадри кетаман деганда билиниб қолдими?
Икки ярим йил таътилсиз ишлатганизда раҳмингиз келмаганди. Шу сўзларни хўжайинимга айтгим келардию, андиша қилардим. Бир томондан хурсанд бўлдим дарров қўл қўйиб бермаганларига. Хуллас бошлиқ хонасида ўтган бир соатлик мунозара натижаси – мен бир хафта ичида барча ишларни рисоладагидек қилиб топшираман, шундан кейингина аризамга имзо қўйилади.
Ҳа, яна бир кичик шартлари бор эди: кейинчалик иш юзасидан у-бу саволлар туғилганда имкон борича ёрдамимни аямаслигим ҳам керак эди.
- Бекор қилаяпсан лекин Бахтиёр,- деб қолди хўжайиним хонасидан чиқиб кетаётганимда,- яна ўйлаб кўргин, хўпми?
- Ҳаммаси ҳал бўлган. Раҳмат сизга...
Ишларни топширишни эса кечиктирмасдан бугуннинг ўзидаёқ бошлашга қарор қилдим. Уйда нима қиламан барибир. Ҳар бир дақиқа ғанимат бундай вақтда. Мадинага боғлиқ жумбоқлар ҳақидаги ўйлардан бироз чалғишим керак эди.
Отамга телефон қилиб кечикишим ҳақида огоҳлантириб қўйдим. Энди доим шундай қиламан. Хавотир олиб сиқилмасликлари учун.
Ҳамкасбларим орасида кетишим ҳақидаги хабар тез тарқалди. Ҳаммаёқда ҳозиру-нозир, ҳамма гапдан хабардор бўлишга интиладиган котибамиз аризамни кўрган шекилли. Ҳа,майли. Ҳар бир ҳамкасбимнинг бир ҳил саволига жавоб бериб чарчаб қолмасам керак. Бўладиган ишни бўлгани яхши. Балки бошқа жойга ўтишим ҳайрлидир.
Ризқим қўшилгандир ўша ерга. Қарор қилдимми, ортга қайтмайман.
Ҳужжатларимни тахлашга берилиб кетдим. Лекин Мадина ҳаёлимдан чиқмас эди. Бугун кутилмаганда туғилган муаммо бўйича эса текширув ишларини амалга оширишни режалаштириб қўйдим. Кўнглим ҳотиржам бўлиши учун Мадинанинг бошқага турмушга чиқаётгани ҳақидаги гапни уйдирма эканлигига ишонч ҳосил қилишим шарт эди.
Иш орасида Сардор билан гаплашдим ва эртага саҳарлаб Мадинанинг маҳалласига ўтиб келишни келишиб олдик. Севганимнинг ўзидан сўрасам ҳам бўладирку, лекин қўшниларидан суриштирганим маъқулроқ.
Фотиҳа бўлган бўлса бутун маҳалла эшитган бўлиши керак. Шубҳасиз!
Бу фикрдан чалғигандек бўлдим, эртага ойдинлик киритамиз бу масалага. Боя автобусда қоним қайнаган бўлса, ҳозир ўзимни босиб олиб, анча ҳовуримдан тушгандим.
Машахон билан эса – кутилмаган, комик танишув бўлди ўзиям. Ўзи айтганидек китобда ёритиш керак буни ҳам. Ҳа, китобда!
Чунки бу қиз ҳақиқий психолог шекилли мени рақамимни олди бир амаллаб. Бировга дардимни достон қилиш ниятим йўқку, лекин унинг таклифида нимадир бор эди. Кўпчилик ўз ҳаётини китоб ҳолида ёки ҳеч бўлмаса ҳикоя кўринишида ёритилишини истайди. Бошқаларга ибрат бўлсин дейди баъзилар.
“Мени ҳаётимни ёритса – катта роман бўлади!” деган гапларни кўп эшитганман одамлардан. Ҳозирги саргузаштларим ҳам китобга арзигулик ўйлаб кўрсам. Беихтиёр табассум келди юзимга. Майли, бир гап бўлар. Агар Маръям деганлари мени бу ишга кўндиролса балки бу томошалар тугагач китоб қилиб кўрармиз.
Тавба, нималар бўляптия? Бир кун трагедия, бир кун комедияга айланиб
кетди ҳаётим. Бир кун ҳам эмас, кейинги дақиқада нимани кутишингни билмайсан...
Уйга келгач қаттиқ чарчаганимни ҳис қилдим. Овқатланмадим ҳам.
Уйқуга кетмасимдан аввал Мадинага хабар юбормоқчи бўлдим ҳол-аҳвол сўраб. Лекин бу фикримдан тез қайтдим. Ҳозир ундан хафаман ўзимча.
Бировнинг туҳматидир балки тўй ҳақидаги хабар. Аниқлик киритмагунимча севганим билан алоқага чиқмай турганим маъқул. Лекин Мадина эрга тегаётгани бўлиши мумкинмас, буларнинг барчаси уйдирма гап!
Мени асабимни синаш учун қилиняпти. Айтганимдек бўш келмайман! Чучварани ҳом санабсанлар. Эртага ҳаммасига аниқлик киритаман ва булар ёлғонлиги исботини топади. Бунга ишончим комил! Уфф! Чарчадим. Мен ҳам бошқа севишганлар сингари меҳр бериб меҳр олиб яшашни ҳоҳлайман. Шубҳалар, аразлар қачон тугайди.
Икки кундан бери гаплашмаймиз бир-биримиз билан. Фақат Нигора орқали. Қанақа ошиқлармиз ўзи тушунмайман. Қизиқ, мендан ҳалиям хафамикин?
Балки... Янги шарт берди дегани гаплашади деганимаску.. Майли кўрамиз қаергача бораркинмиз. Ишқилиб сўнгги манзил барча яқинларимиз жамбулжам бўлган Висол оқшомимиз бўлсинда!..
23 январ... Сардор мени кўча бошида кутиб турган экан.
- Намунча қолиб кетдинг дўстим?- деб сўради хафа бўлган одамдек,- ишга кечикаман.
Унга узимни айтиб қўл узатдим. Машинага ўтирганимизда ҳаёли паришондек туюлди. Нима гаплигини сўраганимда “Э, қўявер!” деб қўл силтади.
- Йўқ, бўлмайди. Тинчликми? Айтасанми нима бўлганини?
- Кеча Зулфия яна кетиб қолди уйига! Боланиям олиб кетди ўзи билан...- қовоғидан қор ёғиларди.
- Оббо! Шу етмай турувди!
Сардор ўзининг айбсиз эканлигини сиботлашга уринган одамдек гапира кетди. Айтишича, кеча аёли унинг телефонини кавлабди. Дўстим жаҳл қилиб “Тегма!” деганида Зулфиянинг шубҳалари кучайиб эрига “Беркитадиган сирингиз борми?” деб гап қайтарибди. Сўз кетидан сўз уланиб аразлашиб қолишибди. Хотинининг эрининг бундай қаршилигидан кўнгли тинчимай телефонни титишда давом этибди ва... Исми ёзилмаган рақамдан “Сизни соғиндим, нега қўнғироқ қилмай кетдиз?” деган хабарни топиб олибди. Ана уруш, ана жанжал! Сардор бир гапни айтганида ҳамма айб ўзида эканлигига ишонч ҳосил қилдим.
- Ишонасанми дўстим, ҳаттоки эслолмайман кимнинг рақами эканлигини?
- Сени тинчингни кўролмай кимдир ёзгандир балки?- деб шубҳамни айтдим.
- Йўқ, рақам жудаям таниш. Эгасини ҳам эслагандек бўляпман. Исмини эсламадим фақат..
- Ҳаммасига ўзинг айбдорсан!- жаҳлим чиқиб кетди,- қизларни қўлқопдек алиштиришингни оқибати бу! Бирорта этак эътиборсиз қолмайди кўзларингдан!
- Биламан айбдорлигимни. Лекин бу ишларни йиғиштирганман,- ўзини оқлай бошлади, - қаердан ҳам билиб ўтирибман эски танишлар безовта қилишини..
- Бориб қайтариб олиб кел, катта жанжалга айланиб кетмасидан. Тушунтир, адашиб ёзворишибди деб,- ақл ўргата бошладим.
- Шунақа деганимда ишонмай унга телефон қилдида! Анови қиз ҳам хурсанд бўлиб кетганидан “жооон” дебди жавоб берди. Шундоққина эшитилиб турганди. Кейин аёл кишининг овозини эшитгач телефонини ўчириб қўйди. Шуниси ёмон бўлди. Ҳудди қўлга тушган одамдек...
- Ҳмм, яхши иш бўлмабди...
Нима дейишга ҳам ҳайрон эдим. Яхшиямки мен Сардорга ўхшаб саёқ юрмаганман. Бўлажак хотинимни олдида ҳам виждони тоза бўлади шубҳасиз. Мадинанинг маҳалласига етиб боргунча индамай кетдик. У ўз ҳаёллари билан, мен ўзимники билан...
Ҳаа! Севганимнинг уйи хашаматли экани айни ҳақиқат экан. Дид билан қурилган, катта маблағ кетганига шубҳа қилмаса ҳам бўлади.
Кўчада ҳеч ким йўқ эди сўраб суриштирамиз десак. Адашиб қолган одамлардек атрофга аланглай бошладик. Дарбозаси олдида қора “Мерседес” турарди. Отасининг машинаси бўлса керак ҳойнаҳой. Бу ҳақда индамагади. Мен сўрамагандим ҳам.
Қизболага, айниқса бой хонадон қизларига бундай саволлар ёқмаслиги аниқ. “Пулим деб ошиқ бўляптими?” деган гумонга бориши мумкин.
Сардор билан кимдан суриштиришни билмай бир-биримизга савол бериб турганимизда
Мадинанинг уйидан бир киши чиқиб келди. Баланд бўйли, савлатли, сочларига бироз оқ оралаган. Ҳм, мана бўлажак қайнотамиз! Ортидан бир аёл кузатиб чиқди.
Бошида рўмол ўралган, кўринишидан соддагина. Онаси бўлса керак. Яъни бўлажак қайнонамиз!
Узоқдан
бўлсада танишиб олдик. Эркак машинага ўтириб бир нималарни тайинлади шекилли аёл бошини силкитганча хўп деди. Машина қўзғолиб бизнинг ёнимиздан ўтиб кетди. Эътиборни жалб қилмаслик учун телефонда гаплашаётган одам бўлдим. Яна ўн дақиқача унинг дарбозасига тикилиб турдик.
- Бахти, менга қарагин. Уйини кўрдинг. Ота-онасини ҳам, юр, кетдик энди,- деди Сардор сабрсизлик билан.
- Шошмай тур. Бирортасидан сўрайлик. Кўнглим ҳотиржам бўлсин...- мана шундай қайтиб кетгим келмасди.
- Юр унда. Кўчанинг бошида дўконча бор эди. Сотувчисидан сўраймиз.
Унинг гапи маъқул келиб ўша томон йигирма метрча юрганимиздан сўнг ортимдан таниш овоз эшитилди. Ялт этиб ўгирилдим.
- Ассалому алайкум. Мени танимаган одамдек гапириб кетинг. Мен орқангиздан юриб бораман.
- Ваалейкум ассалом.
Жуда ғалати манзара. Сардор ҳалал бермаслик учун вазиятни тушундида илгарилаб кетди. Мен секин қадам ташлаб борардим. Мадина эса мендан икки-уч қадам орқада юриб келарди.
- Бахтиёр ака, нега келдиз? Мени шарманда қилмоқчимисиз?- овозидан хафа эканлиги сезилиб турарди.
- Тинчимни йўқотдим. Кечаги қўнғироқдан кейин.
- Қанақа қўнғироқ яна.
Унга паст овозда бўлган суҳбатни айтиб бердим. Севганимнинг реакциясини билиш мақсадида бир ўгирилиб қарадим. У ерга қараб кетарди.
- Демак сизга ҳам етиб борибдида бу хабар?
- Нима???
Мени ҳайратга туширгани бу гапнинг рост бўлиб чиқиши эди! Унданам ҳайратланарлиси эса Мадинанинг бу ҳақида бемалол, хотиржамгина гапириши эди.
- Тушунмадим! Мадина, наҳотки бу гап рост бўлса??- ўгирилиб уни тўхтатдим.
- Бахтиёр ака илтимос тўхтаманг,- деб ялинди кўзларимга қараб, - ахир биз маҳаллада яшаймиз. Гап-сўз тез тарқалади.
- Шарманда бўлишни ҳоҳламаяпсанми ҳали?!- жаҳлим чиқиб кетганди қаттиқ.
Шарт ўгирилиб уйи томон тез-тез юра бошлади. Кўзларида ёш эди. Ортидан етиб олиб қўлидан тутиб ўзимга ўгириб олдим.
- Қўйиб юборинг, оғрияпти!- деб йиғлаб юборди.
Айтганидек қилдим. Лекин бу ғазаб отидан тушдим дегани эмасди.
- Мадина, нега мени аҳмоқ қилдинг шунча пайт?! Кўзларимга қараб гапир!
- Телефон қиламан ҳозир..- деб уйига қараб югуриб кетди.
- Қочасан-а?!- дедим овозимни кўтариб,- одаммас экансан!
Йўл четида ётган бўш пиво шишасини шунақа зарб билан тепибманки бир уйнинг деворига учиб тегиб чарс этиб синди. Бу товушдан Сардор орқага ўгирилиб “Тинчликми?” дегандек қараб қолди. Унга яқинлашиб борарканман миямда бўрон бўлаётганди гўё. Телефоним жиринглади. Қарасам Мадинанинг янги рақами.
- Нега?!- бўлди биринчи саволим.
- Бахтиёр ака, бу душманларим иши. Мен ҳеч кимга эрга тегаётганим йўқ..- деди пиқиллаб.
- Унда нега “Сизга етиб борибдида бу хабар” дединг???- сенсираб ташлаётганимга эътибор ҳам бермасдим.
Унинг кейинги гапларидан кейин яна иккиланиш пайдо бўлди. Кимга ишонай? Нимага ишонай? Мадинанинг баҳонаси оддийгина бўлиб чиқди. Бир йилдан бери бир йигитдан унга совчилар келаётгани, лекин Мадинанинг ўзига умуман тўғри келмаслиги сабабли рад жавоби берар экан ҳар сафар. Йигит эса уни тинч қўймасмуш совчилари билан.
Уч кун аввал маҳаллада гап тарқалибди “Мадина турмушга чиқаяпти” деган. Бироқ на розилик берилган ва на фотиҳа бўлган.
- Ўзингиз ўйланг Бахтиёр ака,- деб гапирарди йиғлаб,- сизни менга муносабатингизни кўриб-билиб туриб алдамайманку. Кеча бу гапдан отам ҳам хабар топдилар. Қўшнилар айтишибди. Уйда кечадан бери жанжал. Мени кўзимни очирмаяптилар. Анови йигитга қўнғироқ қилдилар охири. Уям пинагини бузмай “Мени бу гаплардан хабарим йўқ” дебди. Адам унга бақирсалар ҳам ўша гапида туриб олди. Ҳамма мени айблаяпти. Менда эса айб йўқ. Ким тарқатганини билмайман бу гапларни. Сиз ҳам ишонмаяпсиз мана..
- Билмадим.. Билмадим.. Чарчадим жуда. Кимга ишонимни ҳам билмасликдан чарчадим.
- Менинг айбим йўқ, тўйим ҳам бўлмайди ҳеч ким билан..
Совуққина ҳайрлашдим. Сардор “Нима гап?” деб сўраганида нима дейишни билмасдим.
Мадина билан бўлган ҳозирги суҳбатимизни айтганимда уям бошини қашлаб қолди. Кўча бошига етганимизда дўстим боя режа қилганимиздек Дўконга кириб кетди. Мен ортидан бордим. Сигарет олдик, Сардор эса гапни узоқдан бошлади.
- Ҳола, бу маҳаллада чиройли қизлар кўп дейишади..
- Ҳмм, кимни назарда
тутяпсиз болам?
- Шу кўчада бир қизни суриштирмоқчи эдик. Мадина исми.
Аёл ташқарига бир қарадида ҳеч ким йўқлигига ишонч ҳосил қилиб шоша-пиша гапира кетди. Ҳайрон бўлганим, бироз аввал Мадинадан эшитганларимни қайтарди.
- Ҳамма ҳайрон. Отаси бечорага ёмон зарба бўлдида лекин. Гап-сўз тарқалгани қолди. Фотиҳа йўқ, ҳеч нима йўқ. Туппа-тузук оила. Обрў-эътиборли. Онасиям шўрлик кўчага чиқишга ҳижолат..
- Душманлари борми оиласини?- деб сўради Сардор.
- Билмасам, ҳар ҳолда бундай ёлғон гапни дўстлар тарқатмаса керак,- деди сотувчи аёл буёғини ўзларинг тушуниб оласанлар дегандек.
Ташқарига чиққанимизда сигарет тутатдим. Мадинанинг рақамини терганимда алоқа уландию, лекин жим турарди мени биринчи бўлиб гапиришимни кутгандек.
- Алло, алло?
- Ким бу?- эшитилди нариги тарафдан.
- Сардорни рақамими бу?- дедим ўзимни йўқотмасдан.
- Йўқ. Қайси рақамга теряпсиз ўзи?
- Кечирасиз келинойи. Адашибман шекилли..
Сезгир боламанда ўзимам! Яхшиям севганимни исмини айтмаганим. Онаси кўтарди шекилли телефонни. Уҳҳ! Ўтиб кетди. Ҳозир унинг уйидаги вазиятда оловга керосин қуйгандек бўлардим. Мадинани боши балода қоларди дашномлардан...
Ишхонага етиб келганимда анча тинчлангандим. Бўлажак рафиқамнинг маҳалласида бирдан пайдо бўлган бош оғриғи ҳам тарқагандек бўлди. Ишга шўнғиб кетдим. Тушликкача анча ҳужжатларни тартибга келтирдим. Менинг ўрнимга вазифаларимни бажариши мўлжалланаётган шеригимга ҳамма нарсани батафсил тушунтиришга ҳаракат қилардим. Қайдандир ғайрат, шижоат пайдо бўлди. Ҳамкасбимга бу ишлар бегона бўлмаса ҳам диққат билан майда деталларигача тингларди. Янги иш дафтари очиб ора-чора ёзувлар киритиб борарди. Иш айни қизиган пайтда кутилмаган қўнғироқ бўлди.
- Алло, Бахтиёр ака?
- Ҳа эшитаман, ким бу?
- Не узнали, да? Это я – Маша!
- Ҳа, энди танидим Маръям,- деб жавоб бердим ҳайрон бўлиб,- тинчликми, хизмат?
- Бугун бирга тушлик қилсак дегандим. Сиз билан гаплашиб олмоқчи эдим китоб тўғрисида. Нима дейсиз?
- Мен ҳали розилик берганим йўқку!- дедим хафсалам пир бўлиб.
- Ну пожалуйста,- деди чўзиб,- кўп вақтингизни олмайман.
- Посмотрим,- деб ҳайрлашдим.
“Кўрамиз” деганим ярим соатга чўзилди. Яна бир марта қўнғироқ қилиб мени учрашишга кўндирди. Ростдан ҳам психологми бу. Одамни бошини айлантириб ташлади саволлари билан. Қаерданам бердим рақамимни? Ҳа, майли бир марта учрашиб тшғри тушунтириб юбораман. Ҳозир китобнинг вақтимас. Аввал мақсадга эришайлик, бир гап бўлар кейин...
У айтган кафега етиб борганимда мени кулиб қарши олди.
- Келмайсиз деб ўйлагандим,- деди саломлашиб бўлгач.
- Мана келдимку,- дедим ҳотиржам,- Хўш, нималарни сўрамоқчисиз?
- Может сначала что нибудь закажем? Вы что будете?
- Плов. А вы?
- Я бы тоже не отказалась,- жавоб берди жилмайиб.
Овқатланиб ўтирганимизда телефонимга кутилмаганда Нигорахон қўнғироқ қилди.
Оббо! Кўрсатгич бармоғим билан Маръямга “жим” дегандек ишора қилдим. У “Девушка, да?” деб кулиб қўйди.
- Алло Бахтиёр ака?- деб шошиб гапира кетди Нигора.
- Ҳа, Нигорахон. Эшитаман.
- Қаердасиз ҳозир?
- Тушлик қиляпман. Тинчликми?- дедим хавотир билан.
- Қаерда, айтинг. Мен олиб кетаман сизни.
- Тинчликми, нима бўлди?- чинаккамига ваҳима боса бошлади.
- Эртанги учрашув бугунга кўчирилди. Қосимжонов эрталаб Россияга учиб кетаркан.. Ярим соатдан кейин уйида бўлишимиз керак экан...
- Аммо, лекин...
Оббо! Шуниси етмаётганди. Мен ўзимча ҳомҳаёл қилиб ўтирибман уйга бориб компютерда шуғулланиб кўраман деб. Нигорага билан учрашув жойини келишиб бўлгач Маръямга зудлик билан кетишим кераклиги ҳақида айтдим. У нега бунча шошилинч эканлигини сўраганида эса борича айтиб қўя қолдим. Нима фарқи бор? Барибир ишонмайди.
- У меня встреча с Касымжановим,- дедим кулиб.
- С каким Касымжановым?
- С чемпионом мира по шахматам!
- Учиб кетасизми бугун?- деб сўради ҳайрон бўлиб.
- Нега учарканман? Тушунмадим?
- Ну в Германию. Он уже месяц там...
- Как?!
- Да так, у него там что-то вроде соревнований...
- Точно?!- ишонқирамай сўрадим.
- На 100 процентов. Мени укамга мураббийлик қиладику. Аниқ биламан,- деди кулиб,- баҳонани зўрини топгандиз, ўшхамади. Так и сказали бы, что у вас
с встреча с девушкой…
Жойимга қайтиб чўкдим. Яна битта томошами?? Ёки бу янги танишим бошимни қотиряпти ёки Мадинамнинг дугонаси Нигорахон мени алдаяпти!
Давоми бор
Присоединяйтесь к ОК, чтобы посмотреть больше фото, видео и найти новых друзей.
Нет комментариев