ღმერთმა რომ შექმნა სამყარო და ყველაფერი დახატა, მერე მან წიგნი აიღო და სახელები ჩაქარგა, შენს სახელს ქვემოდ ლამაზად ჩემი სახელი მოჩანდა, სახელებს შორის ვარდებით მან ჩვენი გზები მოფანტა, ჩვენც გავიარეთ ამ გზებზე, აქ გაგიცანი, აქ შეგხვდი, ამ ვარდის ფურცლებს დავდევდი, რომ დაგინახე და შევკრთი, შენმა თვალებმა იმ დღიდან მოძებნეს ბინა ჩემს გულში, შენმა ცხოვრებამ იმ ხნიდან დაისადგურა ჩემს სულში, ასე გავიდა დღეები, ჩვენ ერთად ბევრი ვიხარეთ, ვარდის ფურცლების სურნელით, დავბრუვდით, გადავიღალეთ, მერე ჩამოწვა წყვდიადი, კარზე მოგვადგა სიბერე, მე რომ მოვკვდები შენს გულში, შემოიჭრება სიბნელე, შემოიჭრება მალულად და მარტოობით დაგტანჯავს, შენ ჩემსკენ გამოიქცევი და გზაში ვარდებს დაფანტავ.
Мы используем cookie-файлы, чтобы улучшить сервисы для вас. Если ваш возраст менее 13 лет, настроить cookie-файлы должен ваш законный представитель. Больше информации
Комментарии 352
02:09МНОГО, МНОГО, МНОГО СЧ@СТЬЯ!!!
02:09МНОГО, МНОГО, МНОГО СЧ@СТЬЯ!!!
http://content.foto.mail.ru/mail/bestia20/303/i-9803.jpg
ღმერთმა რომ შექმნა სამყარო
და ყველაფერი დახატა,
მერე მან წიგნი აიღო
და სახელები ჩაქარგა,
შენს სახელს ქვემოდ ლამაზად
ჩემი სახელი მოჩანდა,
სახელებს შორის ვარდებით
მან ჩვენი გზები მოფანტა,
ჩვენც გავიარეთ ამ გზებზე,
აქ გაგიცანი, აქ შეგხვდი,
ამ ვარდის ფურცლებს დავდევდი,
რომ დაგინახე და შევკრთი,
შენმა თვალებმა იმ დღიდან
მოძებნეს ბინა ჩემს გულში,
შენმა ცხოვრებამ იმ ხნიდან
დაისადგურა ჩემს სულში,
ასე გავიდა დღეები,
ჩვენ ერთად ბევრი ვიხარეთ,
ვარდის ფურცლების სურნელით,
დავბრუვდით, გადავიღალეთ,
მერე ჩამოწვა წყვდიადი,
კარზე მოგვადგა სიბერე,
მე რომ მოვკვდები შენს გულში,
შემოიჭრება სიბნელე,
შემოიჭრება მალულად
და მარტოობით დაგტანჯავს,
შენ ჩემსკენ გამოიქცევი
და გზაში ვარდებს დაფანტავ.
მაგარია!
პასუხი
მაგარია!
პასუხი
ფერს შევურჩევდი ყველას თავისას,
ჩავხედავ ყველას თვალის სიღრმეში,
და ყველა იტყვის ალბად თავისას.
ზოგს ვაჩუქებდი... წითელს ხასხასას...
ზოგს ყვითელს... ზოგს კი ლამაზ ვარდისფერს....
ზოგიც მეტყოდა მწვანე მჭირდება,
ზოგიც უფეროს... სევდას აირჩევს.
მე კი შევცვლიდი თვალებს სევდიანს...
ცისარტყელების ლამაზ ფერებათ,
ვაჩუქებ თვალებს სიცოცხლის ფერებს...
და დავავიწყებ... ფერებს დარდიანს.
მე რომ მხატვარი ვყოფილიყავი...
დავხატავ ზეცას... მოვხატავ მინდვრებს...
ზეცაში იფრენს ლაღი ჩიტები...
მინდვრად კი ჩვენი ბავშვობა ირბენს.
დავხატავ კიდევ ბედნიერებას...
ბედნიერება ყველას გვჭირდება...
თვალები როცა ბედნიერია...
იმას მხატვარი აღარ სჭირდება.
მე კი მხატვრობას კვლავ დავიბრალებ...
და დავხატავდი უღრუბლო ზეცას,
სამყაროს ისე გავაფერადებ...
რომ ბედნიერი მეყოლოთ ყველა..✰**°•.