- რა?
- რა და საღამოს 7 საათზე ლოგინში ჩავწექი, ჯერ დაღამებულიც კი არ იყო. საბანი გადავიფარე, რომ არავის დავენახე და თვალები მაგრად დავხუჭე.
- თვალები რაღატომ დახუჭე? ან ლოგინში რატომ ჩაწექი?
- ლოგინში იმიტომ ჩავწექი, რომ ვიფიქრე მეტი რაღა უნდა მოხდეს მეთქი და დღე დასრულებულად გამოვაცხადე! ფეხებზე მეკიდა ოთახში შემომავალი ტელევიზორის ხმა, სადაც 6 საათიანი საინფორმაციოს მიწურულს უცხოეთის ამბებს გადმოსცემდნენ და, რომ კამბოჯაში ბრინჯის დიდი მოსავალი მოვიდა. ან ის, რომ ბარბადოსში ახალი პრეზიდენტი აირჩიეს.
- თვალები რაღატო დხუჭეთქო?
- რას ჩამაცივდი?! თვალები იმიტომ დავხუჭე რომ იმ ყველაფერთან რასაც მაშინ ჩემს წარმოსახვაში ვხედავდი, სრულიად ზედმეტი იყო აქაური რეალობის ოთხივე მხრიდან გაჭიმული ჰორიზონტი.
- და რა ხდებოდა დახუჭულ თვალებში?
- იქ?
- ჰო იქ.
- იქ... იქ ფერადი სიბნელე იყო...
- ფერადი სიბნელე? ეგ როგორ?
- ეჰ, მაგას თუ ვერ ხედავ ახსნით ვერავინ აგიხსნის.
- რამდენი წლის იყავი?
- ციფრები არ მახსოვს, მაგრამ ესე, ღმერთის ტოლი ვიქნებოდი"
Присоединяйтесь к ОК, чтобы посмотреть больше фото, видео и найти новых друзей.
Нет комментариев