Удакладненне для жыхароў і ўраджэнцаў вёсак Рудня Жураўлёва, Лубенікі, Каманоў, пасёлкаў Майскі і Рагазін! Сустрэча адбудзецца не 2 мая, а ў нядзелю 1 мая 2022 года. Рэгістрацыя пачнецца з 10 гадзін раніцы.
Роднай вёсцы
Вёска, дзе я нарадзіўся,
Дзе, колісь, крыху пажыў.
Я табою заўжды ганарыўся,
Любіць цябе мой жыццёвы матыў.
Марыў заўсёды – сюды вярнуся,
Можа знайду для душы спакой?
Нізка вёсцы сваёй пакланюся,
Паклоннага крыжа крануся рукой.
Хтосьці скажа - яна вымірае…
Не, не веру ў гэта я!
Няхай жыве і працвітае
Радзіма малая, Рудня мая!
Лубенікі
Лубенікі – ёсць вёска такая,
Адкуль назва, не магу Вам сказаць
Для мяне яна дарагая,
Жыхароў яе хочу абняць.
Памаўляць хочу, з вамі сустрэцца,
Пасядзець каля сумнай ракі
І ад шчырага, шчырага сэрца-
Дабра зычу я Вам землякі.
Вёска сардэчна вітае
Добрых і шчырых людзей,
Хлебам-соллю яна сустракае-
Трэба бываць тут часцей.
Прыязджайце, прыходзьце на свята,
Як калісьці на Багуслаў:
Гасцей – поўная хата,
Ажно не хапае і лаў…
Лубенікі – дзяцінства майго ўспаміны:
Матулі, ласкавы пагляд,
Чырвань каліны, рабіны, маліны,
Яблынь шчодрых – бацькавы сад.
Майск
Майск – мой родны пасёлак,
Да ўскрайку леса прытуліўся ён –
Сярод асін, дубоў, альхі і ёлак
Тут з бярозкаю шэпчацца клён.
Вабяць, мяне, чаруюць абшары,
Які цудоўны край!
Я вярнуцца заўсёды марыў
У гэты казачны рай.
З сябрамі мару сустрэцца,
Усіх Вас хочу абняць,
Ласкай Вашай сагрэцца,
Песні з вамі спяваць.
Падыхаць смачным паветрам,
Зачэрпаць з крыніцы вады…
Як бусел, з папутным ветрам
Кожны год лячу я сюды.
Каманоў
Зноў і зноў
Прылятаю ў снах
У свой Каманоў,
Як з выраю птах.
Няма ўжо хаты,
Дзе вы, сябры?
Няма маці з татам-
Пустыя двары.
Бусел і той
Кудысьці знік.
Тут боль, неспакой,
Душы маёй крык.
Сюды я прыходжу
На яву ці ў снах,
Але тут знаходжу
Смутак і жах.
На Іллю прыеду
У свой Каманоў-
За святочным абедам
Збяру я сяброў.
Жадаю, сябры,
Вам доўга пражыць.
У шчаслівай пары
Дабро людзям дарыць.
Ураджэнцам Рагазіна!
Калісьці была тут цагельня,
А тут, груша-дзічка расла…
У гэтых месцах цяпер густы ельнік
І ніякіх прыкмет сяла.
Вёска памерла, а людзі?-
Памяць пра іх будзе жыць,
Сэрцы нашчадкаў яе не астудзяць,
Каранямі сваімі трэба нам даражыць.
Паставім Крыж Паклонны-
Калісьці тут быў Рагазін,
А побач рабіны, бярозы і клёны –
Жывы помнік для гэтых мясцін.
Присоединяйтесь к ОК, чтобы посмотреть больше фото, видео и найти новых друзей.
Нет комментариев