Предыдущая публикация
Яшьләремне йотып йөрәккә.
Улым бәгьрем, исән-имин йөре,
Мин булырмын изге теләктә.
Юл догасын укыйм, эчтән генә,
Үзем генә белгән сүзләрдән.
Теләкләрне, Раббым, укы зинһар
Уйларымнан, күңел-күзләрдән...
Гомерләр бир, гомер бик кадерле,
Саулыкны бир газиз улыма.
Җиңеллек бир киртә-каршылыкны
Җиңәр өчен тормыш юлында.
Сакла берүк, начар бәндәләрдән,
Хәвефләрдән, сиңа тапшырам.
Ихлас йөрәгемнән ургып чыгып,
Барып ирешсенче, бу догам.
"Исән генә бул!" син, исән кеше
Бер кайта ул, гомер бетмәсен.
Алда әле, көн дә теләк теләп
Балам сине сагынып көтәсем.
Саклап йөртсен изге фәрештәләр,
Мин булырмын һәрчак догада.
Исән- имин, язын кошлар кебек
Кайт син, балам, туган ояңа!
(Гөлара Шәрипова
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Комментарии 31