Көңүлүм чөгүп, таарынып калган баладай,
Канча жан мага арзыса дагы карабай.
Олтурам жалгыз, уйкусуз атат таңдарым,
Ойлонуп сени, сагыныч менден тарабай.
Күндөрүм өтөт, шар аккан суудай агылып,
Кусалык эзет, жүрөмүн сени сагынып.
Карааның сенин көрүнбөй мени кыйнады,
Күлкүң да турат жүрөктө дайым жаңырып.
Сагынып сени күн өтөт дайым санаалап,
Сезимдер учат, канаттуу куштай сабалап.
Жолукпай сага каламбы деген ойлорум,
Жүрөктү тилип, баратат улам жаралап.
Кусалык эзип, сагыныч турат тарабай,
Кыялым учуп, булутту кетет аралай.
Көөдөндөн муңум арылаар беле бир келсең,
Кездешким келет, сагындым сени аябай.
Жашоомо жарык нур болоор беле карааның,
Жолуккум келет, сагындым сени аябай.
Санаадан балким чыгарып мени аларсың,
Сагындым сени, сагындым сени аябай.
Автор: Жыргалбек Усенов 13.07.2024
00:18 Москва
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Комментарии 12
Сагынуудан канча азаптуу күн өттү.
Сагынуудан азап чегип сезимдер,
Сагынычым бир топ эле жүдөттү