ბავშვობაში დაცემინებისას დაბერებაო რომ მეტყოდნენ, მწყინდა. არადა რა მაგარი დალოცვაა. სიბერესაც ხომ თავისი ხიბლი აქვს. ცხოვრების ახალი ეტაპი, მშვიდი და წყნარი. ერთი ოთახიც გყოფნის კომფორტის შესაქმნელად. აგიზგიგებული ბუხარი და ჭიქა ჩაი კი სრული ბედნიერებაა. შვილებთან ყველანაირი მოვალეობა მოხდილი გაქვს. იმითაც კმაყოფილდები, უქმეებზე თუ შემოგირბენენ და სიხარულს შემოიტანენ. მთავარია იცოდე, რომ არაფერი უჭირთ. მთელი ყურადღება მცენარეებზე გადადის. ახლა მათ ჭირდები. ერთი დღეც თუ დააგვიანე და წყალი არ დაალევინე, მოიწყენენ. სიბერეში ცოლ-ქმარს ერთმანეთისთვის უფრო მეტი დრო რჩებათ. უფრო მეტად ზრუნავენ. ერთად იცინიან, ერთად ტირიან ძველი ამბების გახსენებისას. ბევრ რამეს ნანობენ, ბევრ რამეს ახლა უმხელენ ერთმანეთს. ცოტა ხნით იბუტებიან კიდეც, მაგრამ მალევე ავიწყდებათ წყენა. მნიშვნელოვანი თარიღები ახლაც ახსოვთ. დილაობით ერთმანეთს ასწრებენ მილოცვას. ქმარი ცდილობს ბუხარი ანთებული დაახვედროს, მიუხედავად იმისა, რომ წელი აწუხებს. ცოლი დილიდან ხელებს იკაპიწებს ქმრის საყვარელი კერძის მოსამზადებლად. მერე რა რომ წნევა აქვს აწეული. ერთმანეთს უფრთხილდებიან. ერთმანეთით ხარობენ. თან ფიქრობენ, სულაც არ ყოფილა სიბერე ცუდი.
ჰოდა , ვინც ამას კითხულობთ, ყველა დაგაბეროთ უფალმა
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Комментарии 1