Ә Рания кош тоткандай өйгә кайтты. Әнисе кызының мондый шат чагын күптән күргәне юк иде. Бөтен сүзен яшерергә яраткан кыз бу юлы клубта ниләр булуын бәйнә-бәйнә сөйләп бирде. Әнисе көлде генә.
-Сез икәү халык адвокаты кебек. Бер-берегезне халык алдында яклыйсыз. Яхшы егеттер инде. Танышып та булмады. Теге юлы синең янга килгәч, мине куып диярлек керткән идең. Я әйдә кияү белән кайчан таныштырасың? - диде әнисе.
-Тукта инде әни мине кияүгә алам диюче юк әле. Соңгы тапкыр бабасы үлгәч барган идем. Борылып та карамады. Әни зинһар әлегә абыйга бернәрсә әйтмә. Ул Маратны белә инде. Тик барыбер бергә булганда гына әйтермен, - диде кыз. Үзе кайнар коймакны капты да тимерчелеккә китте...
Рания килгәндә Марат шак-шок китереп тимер бушата иде.
-Иптәш участковый тагын тикшерергә килдеме әллә? - дип елмайды егет.
-Рәхмәт әйтергә килдем. Бөтен кеше алдында якладың, - диде кыз.
-Хәтерлисеңме, синдә нәкъ шуны ук эшләдең. Мине ул вакытта яхшылап белми дә идең, - диде егет.
-Шуның өчен генә якладыңмы? - дип турыдан бәреп сорады кыз.
-Аның өчен дә. Аннары... бу эшеңнән китеп шәһәрдә эшләсәң, башка күрә алмам, мине танымассың да дип курыктым. Теге кәттә следователеңә кияүгә чыгарсың дип уйладым, - диде Марат.
Кыз егетне килеп кочаклады.
-Башка юк ул следователь, теге сине тикшергән көнне үк кудым. Син ирекле булсаң мин ирекле Марат, - диде кыз.
Егетнең тәне йомшады, әйтерсең лә камырга әйләнде. Шушы матур чая кыз җанының һәрбер күзәнәгенә кадәр үтеп кергән иде. Кызның йомшак чәчләреннән үбеп исерде. Ә Раниянең күзләреннән яшьләр акты.
-Мин сине теге көнне югалттым дип уйладым. Ничә көн җаныма урын таба алмадым, - дип битләрен, колак очларын үбеп пышылдады егет.
- Мин дә сине борылып та карамассың да дип уйладым. Бермәл шәһәргә перевод алып бүлеккә эшләргә китмәкче булдым, - диде кыз.
-Беркая да җибәрмим. Син минеке генә. Башкасы кирәкми. Гөлиядән дә көнләшмә, ире авылга эшкә урнашты араны җайламакчы булалар. Син дә башканы арабызга кертмә. Мин ясаган капкадан икәү генә керәбез. Бабай үлгәндә балаларыңа да тимерчелекне өйрәтеп калдыр диде. Балаларыбыз шушында уйнап үсәрләр. Кияүгә чык миңа матурым. Ризамы? - диде егет.
Кыз озын керфекләрен сирпеп әйе диде. Марат күтәреп алып зыр-зыр әйләндерде.
Нахак гаеп, көнчелек, күз яшьләрен җиңеп упкыннарга каршы барган мәхәббәт иде ул. Кыз гап-гади авыл егетен сайлап, яратып туя алмады, егет тә бәхетнең ни дәрәҗәдә татлы булуын аңлады.
Туйга кадәр Марат капканы алыштырды. Шуннан милиция формасын салып, ак туй күлмәге кигән кызны күтәреп керде. Тимер бөккән көчле кулларда яшь хатын йомычка кебек иде. Кочактан чыкмады...
Гөлия алдан Маратның туена әрнесә дә, бергә булмаячагын аңлап кабат ире белән кушылды. Бу юлы күңел бәргәләнми иде инде.
Марат тимер бизнесын көннән-көн үстерде, Раниягә звание бирделәр. Хатын тиздән тимерче оныгының дәвамчысы туачагын белде...
Хикәя тәмам.
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Комментарии 27