Турко І. А., Булат Я. І., у другім радзе Шагун С. І., Казлоў М. А. (фотаздымак 1980 года).
Марыя Казакевіч:
– Усе гэтыя настаўнікі вучылі маю бабулю Таццяну і стрыечнага дзядулю Аляксандра. Кожны з іх пакінуў свой след у сэрцах вучняў. Ветэраны расказвалі школьнікам пра ваенныя часы, подзвігі салдатаў у гады вайны.
Ягор Ксёнжык:
– А мой дзядуля Сяргей памятае, як настаўнік матэматыкі Іван Антонавіч Турко вёў у школе шахматны гурток, вучыў вясковых дзяцей таямніцам шахматнай навукі.
Уладзіслаў Ленкавец:
– Мая бабуля Галіна жыла ў Зарытаве непадалёку ад сям’і Турко.Часта звярталася да Івана Антонавіча, які дапамагаў ёй і яе дзецям. А яшчэ ведаю, што Іван Антонавіч быў узнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны ІІ ступені. У 1983 годзе ён і яго сястра Ганна Антонаўна Ждановіч прымалі ўдзел ва Усесаюзным з’ездзе настаўніцкіх дынастый.
Вікторыя Кендыш:
– З цеплынёй успамінае Мікалая Аляксеевіча Казлова, завуча, настаўніка мовы, мая бабуля Аляксандра. Ён вучыў граматна пісаць і выказваць свае думкі, як і Яўгеній Ігнацьевіч Булат. Гэта былі настаўнікі з вялікай літары.
Уладзіслаў Ленкавец:
– Мікалай Казлоў быў камандзірам узвода атрада імя Жукава партызанскай брыгады № 19 імя Молатава, якая дзейнічала на тэрыторыі Ляхавіцкага раёна. Меў баявыя ўзнагароды: медалі «За адвагу», «Партызану Айчыннай вайны ІІ ступені», ордэн Айчыннай вайны ІІ ступені.
Дар’я Свінабурка:
– Яўгеній Ігнацьевіч Булат у гады вайны быў падпольшчыкам у Капылі. Узнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны ІІ ступені.
Марыя Казакевіч:
– А яшчэ Яўгеній Ігнацьевіч вучыў будучага паэта-земляка Анатоля Станкевіча, рэдагаваў першыя юнацкія вершы.
Дар’я Свінабурка:
– А маю бабулю Таццяну Іванаўну Свінабурка Сямён Ігнацьевіч Шагун, у той час завуч школы, з цеплынёй сустрэў як маладога выпускніка БДУ, наведваў урокі, даваў карысныя парады.
Марыя Казакевіч:
– Сямён Ігнацьевіч Шагун на фронце быў мінёрам – вельмі адказная і небяспечная справа. За франтавыя заслугі ўзнагароджаны медалямі «За адвагу», «За ўзяцце Кёнігсберга», «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне», ордэнам Айчыннай вайны ІІ ступені.
Вікторыя Кендыш:
– Дапамагаючы маме разносіць пошту па вуліцы Спакойнай у Жарабковічах, сустракала дачку Сямёна Ігнацьевіча Валянціну. Яна жыве ў бацькоўскай хаце, перадала ў школу шмат фотаздымкаў з сямейнага альбома.
Зінаіда Палуэктава, кіраўнік факультатыву «Мая Айчына»:
– Мне пашчасціла быць знаёмай з усімі настаўнікамі-ветэранамі. Іван Антонавіч Турко, сакратар партыйнай арганізацыі школы, прымаў мяне ў яе рады. З Мікалаем Аляксеевічам Казловым сустракалася па рабоце, калі ён загадваў кадрамі ў калгасе «Беларусь», а я ў той час працавала загадчыцай калгаснага дзіцячага сада. Сямён Ігнацьевіч Шагун вучыў маіх старэйшых дзяцей. А ў сям’і Яўгенія Ігнацьевіча Булата 40 гадоў назад пражываў мой муж, пакуль перавёз сваю сям’ю ў Жарабковічы.
Усіх гэтых людзей вылучалі інтэлігентнасць, высакароднасць. У вачах сваіх вучняў яны былі сапраўднымі героямі, якія мужна абаранялі краіну ў гады вайны. На жаль, ужо няма сярод нас гэтых цудоўных людзей, якія сваім прыкладам выхоўвалі любоў да сваёй краіны. Але землякі іх памятаюць і шануюць.
Рэдакцыя газеты «Школьны калейдаскоп» Жарабковіцкай СШ.
Комментарии 2