Palatadagi kravatda bir bola közlari
yarim ochiq köyi yotibdi. Uning
atrofida bir necha doktorlar asabiy
holda turar, onasi chökkalagan holda
bolaning qöllarini mahkam tutib
olgandi. Bolani shifoxonaga kechikib olib kelishgan, doktorlar ilojsiz ahvolda edi. Ayol
yig'lardi. Uning farzandi jon berayotgandi...
Doktorlardan biri engashib bolaga shivirladi: "Uka,
kalima keltir, jannatga tushasan..." Bola boshini
qimirlatib qöydida, jim yotaverdi. Doktor yana undan
kalima qaytarishni söradi. Bola közini yumib, yana boshini qimirlatardi. Doktor bir- necha marta undan
kalima qaytarishni sörayvergach, nihoyat, bolakay bor
kuchini töplab pichirladi: ''La illaha illalloh,
Muhammadu Rasulalloh". U ohista nafas chiqardi va
jon berdi. Bu holni kuzatib turgan onaning yuzlari
oqardi, öksib yig'ladi. Doktor uni yupatarkan söradi: "Nima uchun bolangiz kalima qaytarishni bir necha
marta rad etdi?" Ona yig'idan özini töxtatolmasdi.
Uning javobidan palatadagilarning hammasi titrab
ketdi: "Chunki bolam soqov edi.
АузубиЛлах!!!
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Нет комментариев