Ու հոգիները բզկտվեցին այս մոլեգնող ժանտախտից։ Մարդիկ քարե սրտի նման ժպտում էին սարսռած։ Ինչ դաժան վայրկյաններ կուլ տվեց Հրե գունդը, ինչ պահեր նվիրեց Արեգին իր շրջապտույտից, բայց անզոր էր նա մարդկային անխղճության դեմ։ Մարդը հասավ Արևին,մոլորվեց Հրե գունդը այդ ցնցումներից....
մոլորվեց կորցնելով ամենակարևորը ՝ կյանքը: Մարդիկ ժպտում էին սարսռած, ժանտախտն էր տիրել հոգիներին.... •Անի• Անի Պողոսյան
Нет комментариев