Бештари мардум даъвои мусулмонӣ менамоянд, дар ҳоле, ки корҳо ва рафторҳои онҳо аз Ислом ба куллӣ дур мебошад, чаро?
Пас мусулмони ҳақиқӣ кист?
Мусулмони ҳақиқӣ мусулмоне мебошад, ки ба ҳама фармудаҳои Аллоҳ Таъоло итоъат карда, ба ҳама суннатҳои Пайғамбари Худо (Саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам) пайравӣ намояд.
Мусулмони ҳақиқӣ аз ҳудудҳои Аллоҳ Таъоло ҳаргиз пояшро берун намегузорад.
Мусулмони ҳақиқӣ ба мардум азият намерасонад, балки мардумро аз анҷоми корҳои бад монеъ мешавад.
Инсон вақте мусулмони ҳақиқӣ ба шумор меравад, ки барои дигар мусулмонон бехатариро фароҳам оварад ва аз бадии дасту забонаш касе озор наёбад.
Инсон вақте мусулмони ҳақиқӣ мешавад, ки ҳамеша дар пайи ҳақиқату ростӣ бошад ва айби дигаронро нодида гирифта, ҳамеша дар пайи ислоҳи камбудиҳо ва айбҳои худ бошад.
Қалби мусулмони ҳақиқӣ ҳамеша бо ёди Худост.
Барои мусулмони ҳақиқӣ шудан, инсон бояд аз корҳои ношоям даст кашад ва қадам ба сўйи бадиҳо набардорад...
Хулосаи гап, инсон вақте мусулмони ҳақиқӣ ба шумор меравад, ки худро бо тамоми накуиҳо ороста намуда, аз анҷоми ҳама гуна корҳои ба суйи гуноҳкашанда парҳез кунад.
Присоединяйтесь к ОК, чтобы посмотреть больше фото, видео и найти новых друзей.
Комментарии 2
(саллаллоҳу алайҳи васаллам),гуфтанд : «
Мусулмон ҳамон аст, ки мусулмонҳо аз забону
дасти ӯ солим монанд.
(Ҳадисимазкурро Муслим ривоят кардааст).
Шарҳи ҳадиси шариф
Мусулмони комилдар дунё ва охират хушбахт
буда розигии Худоро ноил мешавад. Ӯ
инсонест,ки динаш водор месозад, ки
бародарҳои хешро эҳтиром намояд, эҳсоси
ононро риоя кунад, ҳаққи онҳоро поймол
накарда, адо кунад.
Пас бояд шахсимусулмон забонашро аз
бадгӯиҳо нигоҳ дораду дар номуси мардум
сухан накунад. Ҳамчунон бодасташ ва дигар
аъзоҳояш ба дигарон зарар нарасонда бар
замми ҳамаи иннисбати дигар мусулмонҳо
ягон кинаву ҳиқде дар қалбаш пинҳон
накунад. Мусулмонҳо аз озори ин мусулмон
эмин монда, бо ин кораш ҳаққибандагонро
адо кардааст. Зарар нарасондан ба
мусулмонҳо бо адокардани панч рукни ислом,
инсонро мусулмони ҳаққонимегардонад, ки
дар охират ба савобҳои зиёд ноил мешавад.
Мусулмони ҳақиқи бояд бозабонаш
мусулмононро озор надиҳад, яъне дар ҳаққи ӯ
ғайбат, суха...ЕщёАз Абдуллоҳ ибни Амр, аз Паёмбар
(саллаллоҳу алайҳи васаллам),гуфтанд : «
Мусулмон ҳамон аст, ки мусулмонҳо аз забону
дасти ӯ солим монанд.
(Ҳадисимазкурро Муслим ривоят кардааст).
Шарҳи ҳадиси шариф
Мусулмони комилдар дунё ва охират хушбахт
буда розигии Худоро ноил мешавад. Ӯ
инсонест,ки динаш водор месозад, ки
бародарҳои хешро эҳтиром намояд, эҳсоси
ононро риоя кунад, ҳаққи онҳоро поймол
накарда, адо кунад.
Пас бояд шахсимусулмон забонашро аз
бадгӯиҳо нигоҳ дораду дар номуси мардум
сухан накунад. Ҳамчунон бодасташ ва дигар
аъзоҳояш ба дигарон зарар нарасонда бар
замми ҳамаи иннисбати дигар мусулмонҳо
ягон кинаву ҳиқде дар қалбаш пинҳон
накунад. Мусулмонҳо аз озори ин мусулмон
эмин монда, бо ин кораш ҳаққибандагонро
адо кардааст. Зарар нарасондан ба
мусулмонҳо бо адокардани панч рукни ислом,
инсонро мусулмони ҳаққонимегардонад, ки
дар охират ба савобҳои зиёд ноил мешавад.
Мусулмони ҳақиқи бояд бозабонаш
мусулмононро озор надиҳад, яъне дар ҳаққи ӯ
ғайбат, суханчинӣ, масхара, таҳқир накунад
.Ҳамчунон бояд дасташ ва дигар аъзоҳояшро
аз озори мусул-монон нигоҳ дорад. Яъне моли
дигарон-ро ғасбу дуздӣ, хионату салб накунад.
Аз ин вазнинтар хуни ӯронарезонад. Ҳамчунон
дилашро аз ҳиқду ҳасад ва гумонҳои бад
нигоҳ дорад.Ин ҳама сифатҳоянд, ки мусулмон
бояд аз он дури намояд.
"Mуҳочиршахсест, ки аз манъиёт дури
намояд"
Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи васаллам)бар
муҳоӌирин баён кар-данд, ки ба ҳичрати худ
эътимод наку-нанд, ин ҳичрат ҳамон вақт
қимат до-рад, ки бар замми ӯ аз гуноҳҳо дури
чӯянд.Пас ҳичрати ҳақиқӣ аз гуноҳҳо дури
кардан ва амрҳои илоҳиро ба чо оварда баҳри
ризогии Парвардигори хеш кӯшиш кардан аст.
Хулосаи ҳадиси шариф
1- Озор доданимусулмон гуноҳ аст.
2- Агар мусулмон ҳаққи бародари хешроадо
кунад, байни онҳо муҳаббату ҳамкори соя
меафканад.
3- Мусулмон бодури карданаш аз гуноҳҳо бо
савобҳои бузург ва чоизаҳои беҳамто
мукофотонида мешавад(БО САЛОМ
БАРОДАРИ ШУМО)