Ayol stol ustiga oppoq dasturxonni töshadi. Keyin xafsala bilan dasturxonni turli noz-ne'matlar bilan töldira boshladi. Bugun keladigan mehmonlar uning uchun alohida ahamiyatli edi. Yuzida mayin tabassum bilan taom tayyorlashga kirishdi... 19:00. Ayolning pishirgan ovqatlari bugun ishtahani bög'adigan darajada bemaza edi. Ovqatning kartoshkasi kuygan, göshti esa pishmagan. Mehmonga kelgan ayolning dugonasi, ög'il va yangi kelin ovqatning juda shirin bölganligini sözlasalarda, taomdan bir qoshiqdan ziyod yemadilar. 21:00. Nihoyat mehmonlar uylariga ketish uchun qözg'ala boshlashdi. Yoshlar ketganlaridan söng ayoldan dugonasi söradi: - Bugun senga nima böldi o'zi? Pishirgan taomlaringning mazasi og'izda qolardi. Bugun birinchi marta keliningni mehmonga chaqirgan bölsang... Nega ovqating shunchalik bemaza chiqdi? Yoki kasal bölib qoldingmi? Ayol nim tabassum bilan jilmaydi: - Yöq, yaxshiman. Ataylab shunaqa qilib pishirdim. Bilmadim, yana qancha umrim qoldi. Lekin endi bu taomlarni yegan ög'lim xotiniga hech qachon “Оnam ovqatni sendan köra shirinroq pishirardi”, deb aytmaydi va kelinimning qalbini og'ritmaydi...
Присоединяйтесь к ОК, чтобы посмотреть больше фото, видео и найти новых друзей.
Комментарии 1